Speerwerper schudt Grieken wakker

ATHENE, 6 AUG. Het was gisteravond eindelijk feest bij de wereldkampioenschappen atletiek in Athene. Het thuisland won zijn eerste medaille, brons bij het speerwerpen. Kostas Gatsioudis, Griekser dan Grieks, was de triomfator. Uren na afloop van de wedstrijd stonden zijn landgenoten nog met blauw-witte vlaggen voor de ingang van het Olympisch Stadion. Gatsioudis liet lang op zich wachten. Van opwinding kon hij niet plassen bij de dopingcontrole.

Misschien had er zelfs nog wel meer ingezeten voor de 24-jarige speerwerper uit Didymotihou. Hij stond door zijn 86,64 meter in zijn tweede worp lange tijd op de tweede plaats, maar werd in de laatste ronde nog gepasseerd door de Brit Backley. Zelf kon Gatsioudis toen niet meer gooien. Hij had bij zijn vijfde poging zijn elleboog geblesseerd en meldde zich met een van pijn verwrongen gezicht af voor zijn laatste worp. Als een gewonde held trok Gatsioudis zwaaiend met zijn in verband gewikkelde arm langs zijn aanhangers.

De Grieken weten al sinds de oudheid hoe ze sportsuccessen moeten vieren. Het gewenste goud bleef gisteravond weliswaar uit, maar toch zongen en schreeuwden ze hun landgenoot toe. Gatsioudis, die bij de Olympische Spelen in Atlanta tiende was geworden, genoot met volle teugen van de aandacht. Na afloop bedankte hij uitgebreid zijn supporters.

De tribunes waren gisteren beter bezet dan in de voorgaande dagen. Zelfs tijdens de sprintfinales van zondag was het stadion slechts half gevuld. Dat leverde de organisatie veel kritiek op van Nebiolo. De IAAF-voorzitter verweet de Grieken te weinig aan promotie te hebben gedaan. Die reageerden echter door te stellen dat ze de internationale federatie tevergeefs hadden gevraagd de WK naar later in de maand te mogen verschuiven. Veel Grieken zijn momenteel met vakantie.

De suggestie van Nebiolo om met geluidswagens de mensen in de straten van Athene op de WK te attenderen, werd door de directeur van het organisatiecomité, Savramis, van tafel geveegd. “Op die manier verkopen wij hier watermeloenen”, zei hij. Nebiolo kon gisteravond moeilijk ontevreden zijn. Het stadion was zeer behoorlijk gevuld. Het leek of er vrijkaarten waren uitgedeeld, maar dat wenste de organisatie niet te bevestigen. Mede door het brons van Kostas Gatsioudis heerste algehele tevredenheid.

Voor de uitstraling van een kampioenschap is het altijd goed als het organiserende land succes heeft. De Zweden bleven bij de WK van twee jaar geleden in Gothenburg met lege handen staan, wat een fikse domper was voor de Scandinaviërs. En de Grieken hebben nóg een troef. Vanavond komt Lambros Papakostas bij het verspringen in actie. Hem worden ook kansen toegedicht op een medaille.

De Griekse atletiek kan positief nieuws wel gebruiken. Nog steeds hangt een voorval uit het voorjaar boven het hoofd. Vier sprinters uit Griekenland vluchtten toen uit Dortmund nadat zich onverwacht een dopingcontroleur meldde. De coach, Hristos Tsekos, speelde een zeer dubieuze rol door de betreffende functionaris tegen een muur te drukken. Toch werd niemand geschorst en verdween het voorval in de doofpot, omdat een straf aan de vooravond van de WK commercieel gezien nadelige gevolgen had kunnen hebben. Overigens speelden de Grieken op de 100 meter geen rol van betekenis, bij het speerwerpen dus wel.

Ook voor de niet-Griekse toeschouwers was dat onderdeel gisteravond het meest interessante nummer. De Amerikaan Michael Johnson (400 meter) en de Cubaan Ivan Pedroso (verspringen) wonnen volgens verwachting hun onderdeel, maar omdat ze geen spectaculaire tijd of sprong maakten, was dat nauwelijks opmerkelijk.

Heel anders was het bij het speerwerpen, dat zeer verrassend werd gewonnen door de Zuid-Afrikaan Marius Corbett.

De 22-jarige Corbett was vooraf al blij dat hij de finale had gehaald en dacht misschien op de vijfde of zesde plaats te kunnen eindigen. Maar hij verbaasde ook zichzelf door zijn persoonlijke record met bijna vijf meter te verbeteren. Die worp van 88,40 meter was ruim voldoende voor het goud. Voor de WK stond Corbett slechts zestiende op de wereldranglijst. Hij had aan het begin van het jaar nog met veertien meter verschil van Jan Zelezny verloren. De wereldrecordhouder uit Tsjechië eindigde in Athene niet eens bij de laatste acht. Hij werd negende met één, voor zijn doen, schamele gooi van 82,04.

Corbett kwam niet helemaal uit het niets. Hij werd in 1994 wereldkampioen bij de jeugd, maar raakte daarna geblesseerd aan schouder en elleboog. Twee jaar kon hij niet gooien. Hij overwoog om afscheid te nemen van de atletiek en weer te gaan rugbyen. Zo ver kwam het niet. Zijn grote inspirator is voormalig wereldrecordhouder Tom Petranoff die zich eind jaren tachtig in Zuid-Afrika vestigde.

Zijn eerste worp in Athene was nog van zijn 'normale' niveau, 76,58. De tweede, goed voor goud, verbaasde hem zelf ook. Corbett moest even goed kijken toen hij 88,40 op het bord zag staan. Zijn daaropvolgende poging kwam ook in de buurt, 87,40. Coach Terseus Lindeberg was eigenlijk niet verrast door deze enorme verbetering. “Hij had het in zich. Maar er was altijd wel een probleempje. Nu klopte eindelijk alles.” De rustige Marius Corbett kwam tot de constatering dat hij nu ineens tot de big guys behoorde.