Die titel op sneeuw was vooral mazzel

Als kind ging ik met mijn ouders veel op wintersport. In die vakanties heb ik een beetje leren skieën. Toen ik acht was, werd er vlak bij ons huis een kunststofskibaan aangelegd. Daar heb ik het echt geleerd. Ik vond het leuk en ging er veel heen.

Zo ben ik langzaam maar zeker een nationale topper op kunststofbanen geworden. Veel meer dan een topper op sneeuw. Daarvoor moet je als Nederlander veel tijd in een skiland doorbrengen. Er zijn Nederlandse jongens die dat doen, maar dat kost veel geld. Ik vind skieën op sneeuw wel leuker. Mooier vooral. Kunststofbanen zijn ook altijd van die korte rotbaantjes, je bent zo beneden.

Ik ben twee keer nationaal kampioen op een kunststofbaan geworden, in '93 en '94. Die titels verbaasden me niet echt. Ik ben gewoon één van de besten op dat soort banen. Maar ik ben ook één keer overall kampioen van Nederland geweest op sneeuw. Overall is een combinatie van slalom, reuzenslalom en Super-G. Die titel was een verrassing, omdat skieën op sneeuw gewoon niet mijn prioriteit heeft. Wanneer ik die titel won? Pfuh, ik geloof in 1994.

Naar die titelstrijd op sneeuw ging ik vooral voor de gezelligheid. De topdrie stond vooraf ook wel vast, dacht iedereen. De favorieten waren jongens die het hele seizoen op sneeuw skieën. Maar ja, bij skieën kun je vallen, hè. En dat gebeurde dus met twee van de favorieten. De derde favoriet werd gediskwalificeerd omdat hij over een paaltje heen was geskied. Toen was ik opeens kampioen! Ik heb die titel nauwelijks gevierd, een dag later moest ik al weer met de auto terug naar Nederland. Ik lag dus vroeg in bed. Daarbij was die titel vooral mazzel, voor die twee op de kunststofbaan heb ik echt geknokt.

    • Paul de Lange