Vrije tijd

Wat een medelijden krijg ik met de werkende bevolking in Nederland als ik het artikel over vrije tijd van Heleen Crul (25 juli) lees. De werkenden kampen met een chronisch gebrek aan vrije tijd en een chef die almaar hogere productiviteit en inzetbaarheid eist.

Ik wil er echter op wijzen dat dit voor het gros van de anderhalf- en tweeverdieners een eigen keuze is, en geen kwestie van moeten. Zij willen immers vier maal per jaar op vakantie, twee auto's voor de deur, een dure crèche voor de kinderen en een toekomstig partnership.? Zelfontplooiing dient dan vaak als slap excuus voor deze hang naar materialisme.

Om alle carrière-jagers die nu overbelast dreigen te raken uit de brand te helpen, is Heleen Crul, zo solidair zich in te leven in het doelloze bestaan van de werklozen. Deze mensen kunnen weer richting geven aan hun leven door zich in te zetten in de zorgsector, de service-economie, het milieubeheer en het onderwijs.

Dit is wel een heel fraaie manier om rotklussen in te verpakken. Op de manier die Heleen Crul voorstelt, werk je een tweedeling en ontwrichting van de samenleving in de hand in plaats van een sociaal gezicht te creëren.