Schilderswijk teleurgesteld in politieke 'mama's'

Sinds december 1995 adopteren leden van de Tweede Kamer achterstandswijken om met bewoners in contact te komen. In de Haagse Schilderswijk willen bewoners hun 'mama's' wel weer kwijt.

DEN HAAG, 2 AUG. “Honderdtien uur, stond er. Daar klopte absoluut niets van. We hebben haar welgeteld één keer gezien”, zegt Paulien van Ginkel-Ivanovski, voorzitster van het Bewonersplatform Schilderswijk in Den Haag. Ze wist niet wat ze zag toen ze in een evaluatierapport las hoeveel tijd Kamerlid Jeltje van Nieuwenhoven (PvdA) zou hebben besteed aan het 'adoptiemoederschap' van twee achterstandswijken.

De band tussen de burgers van achterstandswijken en Tweede-Kamerleden moet worden versterkt, vonden politici en bewonersorganisaties een kleine twee jaar geleden. Het Landelijk Samenwerkingsverband Achterstandswijken (LSA) werkte in overleg met de Commissie voor Binnenlandse Zaken een idee uit van het Kamerlid Mieke van der Burg, ook PvdA, om Kamerleden een buurt te laten adopteren. Zo zouden politici kunnen ervaren hoe hun besluiten 'op straat' vielen, terwijl de bewoners een luisterend oor kregen.

De Kamerleden mochten zelf een voorkeur uitspreken. Bij het vakje 'Schilderswijk' werd volgens Van Nieuwenhoven in eerste instantie geen enkel kruisje gezet. “Dat kan niet, heb ik toen gezegd. Van der Burg en ik hebben ons daar toen voor opgegeven. Daarnaast doe ik er de Indische buurt in Amsterdam bij”, zegt het Kamerlid. Ze woont zelf in het centrum van Den Haag op loopafstand van de Schilderswijk. In totaal werden dertig achterstandswijken verdeeld over 22 van de 150 Kamerleden.

Het adoptiemoederschap bestaat nu ruim anderhalf jaar, maar in de Schilderswijk (32.000 inwoners) heeft het eerder tot fricties geleid dan tot een verbetering van de communicatie tussen burger en politiek. Eén bewonersorganisatie wil Mieke van der Burg het liefst nu al ontslaan (“ze stopt toch als Kamerlid volgend jaar, dan kunnen we beter gelijk een ander nemen”), een andere is juist teleurgesteld in Jeltje van Nieuwenhoven (“ze heeft niets voor de wijk gedaan”).

Michel Dufresne, bestuurslid van bewonersorganisatie De Hoefeiser (belangenbehartiger van 2.000 burgers), heeft zich vanaf het begin verzet tegen de 'PvdA-moeders'. “Die partij doet net of dit hún buurt is. Ze koketteren met deze wijk, maar we hebben geen van de beide mama's hier gezien.” De Hoefeiser heeft een brief geschreven naar het LSA waarin wordt voorgesteld Van der Burg met onmiddellijke ingang te ontslaan en haar te vervangen door het Kamerlid Wim van de Camp (CDA). Er kwam geen reactie. “Toen ik mevrouw Van der Burg een keer tegen kwam, heb ik het haar maar gezegd: 'We willen jou graag ontslaan'. Ze vroeg niet eens waarom, maar haalde haar schouders op. Typisch non-respontiegedrag”, aldus Dufresne.

Van Ginkel van het overkoepelende Bewonersplatform wil niets weten van de kritiek van De Hoefeiser. “Ik word ziek van Dufresne, daar wil ik eigenlijk geen contact meer mee. Mevrouw Van der Burg is hier heel vaak geweest. Ze is vaak door de wijk gelopen en weet wat er speelt. Ze komt ook naar avonden die wij organiseren. Daar zijn we heel blij mee”, aldus Van Ginkel. Zij is juist teleurgesteld in Van Nieuwenhoven. “Zij heeft niets gedaan voor de wijk. Helemaal niets. De wijk is zo groot dat er twee Kamerleden zijn aangesteld. Het is dan jammer als één het laat afweten.”

Van Nieuwenhoven legt de kritiek naast zich neer. “Het woord adoptiemoeder is eigenlijk niet goed. Dat betekent dat ik verantwoordelijk zou zijn voor de wijk. Dat kan natuurlijk niet. De bewoners willen dat ik steeds op buurtvergaderingen kom, maar zo werkt het niet. Ik kom vaak genoeg in de Schilderswijk en dan praat ik met mensen of ik doe er boodschappen. Dat ik honderdtien uur heb ingevuld? Ja, dat kan best. Samen met de Indische buurt in Amsterdam ben je er toch een paar uur per week mee bezig. Maar dat zien de mensen niet altijd. Als ze willen dat ik steeds kom vergaderen kunnen ze beter een ander zoeken.”