Twee rooiige oren en een vossenkop; Drie wilde honden ontsnapt

Safari Beekse Bergen, in augustus geopend van 10u tot 18u. Inl. 013- 549.0048

Stel, je woont in de omgeving van Tilburg en je hoort 's nachts gescharrel in de tuin. Best kans dat het een Aziatische Wilde Hond is, die is ontsnapt uit het Safaripark Beekse Bergen. Op de foto heeft hij best een lieve trouwe-hondenkop. Maar als je weet dat een groep van zulke wilde dieren wel een bizon of zelfs een tijger aan kan, dan is het nogal een eng idee dat er nu één los rondloopt. Maar het gescharrel in je tuin kan evengoed komen doordat de Wilde Hond aan besjes in de boom knabbelt, want hij eet ook plantaardig voedsel. Dat klinkt alweer een stuk minder gevaarlijk.

Twee maanden geleden zijn drie van de zes Aziatische Wilde Honden uit Beekse Bergen ontsnapt. Ze waren nog maar net van Dortmund naar Nederland gekomen, en de eerste de beste dag dat ze in hun buitenverblijf werden gelaten, was het raak. De verzorgers hadden het nakijken, toen drie dieren pardoes over het hek klommen. Weg waren ze, ook over het buitenste hek heen, zo de maïsvelden in van de omwonende boeren. Met man en macht is er gezocht, ook de boeren hielpen mee. Maar de Wilde Hond staat bekend om zijn enorme uithoudingsvermogen, uren kan hij rennen zonder moe te worden.

Toch werden er twee dieren teruggevonden. Een was er dood, een jager had hem aangezien voor een vos. De ander sprong, oog in oog met de jeeps van Beekse Bergen, de rivier in. Hij kon toch niet zo goed zwemmen als hij blijkbaar zelf dacht, en dreigde te verdrinken. Een verzorger, die hem met kleren en al achterna was gesprongen, heeft hem gered. De derde Wilde Hond is nog voortvluchtig, zoals een medewerker van Beekse Bergen het uitdrukt. Alsof hij een misdadiger is.

Maar dat valt mee. Als hij niet dood is zwerft hij ergens rond, en voedt zich hoogstens met muizen, konijnen en bessen. Want een Wilde Hond alleen is niet zo'n held. In groepsverband durft hij wel, net als mensen eigenlijk. En waarschijnlijk voelt hij zich nu eenzaam, zo zonder de rest van de groep.

Om te voorkomen dat de drie overgebleven dieren ook ontsnappen, is het hek rond hun buitenverblijf verhoogd. Het gekke is, dat uit de dierentuin in Dortmund nooit dieren zijn ontsnapt. Waarom dat hier nu wel gebeurde, in een hok dat even hoog en bijna even groot was, is een raadsel.

Aan het uitgestrekte terrein is op het eerste gezicht niets bijzonders te zien. Wat struiken, wat boomstammetjes. Dan opeens zijn ze er: twee rooiige oren, die boven het gras uitsteken. Even later verschijnt een vossenkop. Want daar lijkt dit dier op. Tot ze opspringen, en verbazend snel wegrennen. Dan blijkt hoe bijzonder deze dieren zijn. De Wilde Hond heeft de soepele sprong van de gazelle, de krachtige bouw van een poema en een grote pluimige staart als een eekhoorn.

Een paar keer per dag komt de verzorgster langs, met een wagen vol voer. Een lap vlees van wel dertig centimeter in het vierkant krijgen ze vandaag, maar dat is meer dan gewoonlijk, vertelt ze. Vers vlees vinden ze vreemd genoeg minder lekker dan vlees, dat al de hele dag achterin de wagen ligt te stinken. Soms krijgen ze ook bananen en appels, maar ook daar zijn ze niet zo dol op. De Aziatische Wilde Hond is familie van de Afrikaanse Wilde Hond, die je ook in dit safaripark kunt bekijken. Hij komt natuurlijk uit Azië, maar er leven er nog maar zo'n vijfduizend in het wild. Door ziektes als hondsdolheid is hun aantal sterk afgenomen. Het safaripark Beekse Bergen is de enige plek in Nederland, waar je ze kunt bekijken.

Over het gedrag van dit dier is niet zoveel bekend. In Beekse Bergen moeten ze zelf nog een beetje uitzoeken in welke omgeving hij zich het best voelt. Pasgeleden is er een hoog plateau gebouwd, van waaruit ze hun hele territorium kunnen overzien. Dat is nodig, want naar blijkt houden de drie om de beurt de wacht. Dat verloopt volgens strenge regels. Precies drie kwartier staat een Hond op de uitkijk. Dan komt de volgende en pas als die helemaal boven is, vindt de aflossing van de wacht plaats en mag de ander naar beneden.

De terugweg door het park voert langs olifanten, kangoeroe's en poema's. Leuk is ook de giraffe, die zich nergens wat van aantrekt en met zijn majestueuze hoge benen over de weg kuiert zodat er niemand meer langs kan. Maar van alle indrukken blijft die kop van de Aziatische Wilde Hond toch het langst hangen. Die wat droeve ogen, die harige snuit... In de trein, op weg terug naar huis schieten velden en bossen voorbij. Daar ergens zou hij kunnen zijn, een Hond alleen in een vreemd land.

    • Ilse van der Velden