Van Britse vrijhaven tot Chinese metropool

1839-1842: De illegale Britse opiumhandel in China leidt tot de Eerste Opiumoorlog.

1841: De Britse kapitein Charles Elliot bezet het eiland Hongkong en vestigt er een vrijhaven.

1842: Engeland en China beëindigen de Opiumoorlog met het Verdrag van Nanking. Groot-Brittannië verwerft het eiland Hongkong “in alle eeuwigheid”.

1860: Conventie van Peking: China geeft na de Tweede Opiumoorlog ook Kowloon, het schiereiland tegenover Hongkong Island, aan de Britten.

1898: China verpacht de landelijke New Territories (een gebied ten noorden van Kowloon en 235 eilandjes) waaronder Lantau, aan Groot-Brittannië voor 99 jaar.

1941-1945: Japanse militaire bezetting van Hongkong.

1948-1949: Burgeroorlog in China. De communisten overwinnen. Zo'n 750.000 Chinezen vluchten naar Hongkong.

1951: Embargo van de VN tegen China. In Hongkong begint de 'industriële revolutie'.

1967: De communisten lanceren een campagne voor de gewelddadige bevrijding van Hongkong. Stakingen en straatgevechten tussen rode gardisten en veiligheidspolitie houden de kroonkolonie wekenlang in de ban.

1967-1976: De Culturele Revolutie in China doet nieuwe vluchtelingen in Hongkong toestromen.

1972: China, pas toegetreden tot de Verenigde Naties, maakt duidelijk dat het Hongkong terug wil.

1978: De nieuwe Chinese sterke man Deng Xiaoping initieert een reeks hervormingen die China in feite openstelt voor kapitalisme. Chinese zakenlui in Hongkong beleven ongekende tijden.

1979: Voor het eerst brengt een Britse gouverneur een bezoek aan Peking. Sir Murry MacLehose praat met Deng Xiaoping over het einde van de pacht. Deng zegt dat de investeerders gerust mogen zijn, maar dat hij Hongkong in 1997 in elk geval terug zal nemen. MacLehose verzwijgt dat laatste. In Hongkong ontstaat een golf van optimisme over het verlengen van de erfpacht na 1997.

1982: Brits premier Margaret Thatcher bezoekt Peking. Begin van Engels-Chinese onderhandelingen met betrekking tot de overdracht. De aanvankelijke Britse tactiek is de Chinese soevereiniteit over Hongkong te erkennen, maar Brits bestuur te behouden. China vindt dit onaanvaardbaar en de onderhandelingen stagneren.

1984: Brits-Chinese Gezamenlijke Verklaring met vooruitzicht op een volledige teruggave van Hongkong in 1997. China ziet het akkoord als een triomf. Het systeem van Hongkong zal gehandhaafd blijven tot vijftig jaar na de overdracht.

1989: De bloedige onderdrukking van de democratiseringsbeweging op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking, breekt het vertrouwen van Hongkong in China. Eén miljoen mensen protesteren in de straten van Hongkong. Het belangrijkste resultaat is de druk op de Britse regering om Hongkong democratischer te maken voor de overdracht plaatsheeft.

1989: Gouverneur David Wilson maakt de plannen bekend voor de bouw van een nieuwe luchthaven, Chek Lap Kok, op het eiland Lantau. Peking is woedend. China ziet de beslissing als een geschenk aan de Britse bedrijven en het leegroven van de Hongkongse schatkist.

1990: Groot-Brittannië belooft snellere hervormingen in Hongkong. Het Chinese parlement neemt de Basiswet aan, een mini-grondwet voor Hongkong die van de kroonkolonie na 1997 een “Speciale Administratieve Regio” van China maakt.

1991: De Democraten winnen de gedeeltelijk rechtstreekse verkiezingen voor de Wetgevende Raad (Legco).

1992: Chris Patten, de Britse gouverneur van Hongkong, onthult zijn democratiseringsplannen. De Legco zal uit een groter aantal rechtstreeks verkozen vertegenwoordigers bestaan.

1993: China zegt de verkiezingen van 1995 in Hongkong niet te zullen erkennen. De verkozen Wetgevende Raad zal niet kunnen voortbestaan na 1997.

1995: Hongkongse kiezers geven Peking een slag in het gezicht tijdens de parlementsverkiezingen. De Democraten onder Martin Lee behalen 29 zetels.

1996: China benoemt zakenman Tung Chee-Hwa als eerste gouverneur na de overdracht.

30 juni - 1 juli 1997: Overdracht Hongkong aan China. De Voorlopige Wetgevende Raad onder voorzitterschap van Rita Fan Hsu-tai, neemt om middernacht het bestuur in handen.