Ouwejongens-krentenbrood

Wat doet u als u 's avonds kort maar krachtig op de hoogte wil blijven van het sportnieuws van de dag? Waarschijnlijk stemt u dan om kwart over tien af op het NOS-Sportjournaal op de televisie. In een kwartiertje trekken de sportieve hoogte- of dieptepunten op het scherm voorbij.

Iets later kan dat ook nog bij RTL. Maar u kunt voor de sport ook op Radio 1 terecht, elke avond weer. Maandag, dinsdag, donderdag, vrijdag en zondag van tien tot elf, woensdag en zaterdag in een langere uitzending.

De dagelijkse sportradio is duidelijk bestemd voor de echte liefhebber. Een interview met een amusante Willem van Hanegem, zoals afgelopen maandag, is nog wel voor vele oren geschikt. Maar om een studiogesprek met, bijvoorbeeld, een coach van de baanwielrenners interessant te vinden, moet iemand wel erg van sport houden. In al die sporturen op de radio wordt flink wat afgekeuveld. Het moet vooral gezellig zijn, zo lijkt het. Dus komt het voor dat de presentator de sportman aan de telefoon adviseert om “vooral een goede vakantie te pakken en er daarna weer vol tegenaan te gaan”.

Het gehalte ouwejongens-krentenbrood is het hoogste op de zondagavonden. Dan wordt de uitzending gepresenteerd door Tom van 't Hek, de broer van, voormalig tophockeyer en tegenwoordig coach van het Nederlandse vrouwenelftal. Het is ook de enige avond in de week dat het sportprogramma niet Langs de lijn heet, maar 't Hek van de dam.

De naamgever spreekt alle (telefonisch) geïnterviewden aan in de sfeer van sporters onder elkaar. Soms krijgt de luisteraar de indruk dat zijn aanwezigheid eigenlijk niet op prijs wordt gesteld. Het is bij Van 't Hek ook allemaal een beetje veel van hetzelfde. Voortdurend sluit hij weddenschapjes af met sporters en verslaggevers en zet daar dan steevast een fles op. Hij besluit ook elk vraaggesprek op identieke wijze. “Oké, als je kampioen wordt, bellen we je over een paar weken nog een keer op. Afgesproken?”

Gisteravond was Van 't Hek niet op de radio. Hij zit in Korea met zijn hockeyploeg. Zijn vervanger Toine van Peperstraaten meldde aan het begin van het programma keurig dat de vaste presentator afwezig was. “Is hij dat dan niet vaker, zult u zich afvragen. Dat klopt. Maar deze keer is hij niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk afwezig.” Bla, bla, bla.

Het valt voor de radio niet mee op sportgebied te concurreren met de tv. Vooral niet als programma's samenvallen. Bovendien zitten de radiomakers momenteel opgescheept met een paar weken zonder voetbal. Volkssport nummer één staat tijdens het seizoen dagelijks garant voor meerdere onderwerpen. Dat maakt het programma - zoals het geval was met de nieuwe AZ-trainer Van Hanegem - meteen geschikt voor een veel breder publiek.

Gelukkig is er dezer dagen nog het tennistoernooi van Wimbledon. Maar als er in Londen wegens de regen niet wordt gespeeld, zoals afgelopen week een paar dagen het geval was, dan wordt het vervelend voor de luisteraar. Want er wordt, ook na een tennisloze dag, verbinding gezocht met de vaste verslaggever ter plekke. Deze Theo Bakker - doorgaans een kundig tennisjournalist met een goede radiostem - heeft dan weliswaar geen uitslagen te melden, maar weet toch niet van ophouden. Hij maakt er zijn eigen show van en kondigt aan dat hij gezien de slechte weersvoorspellingen wat boeken en zelfs een gameboy naar de baan zal meenemen. Bla, bla, bla.

Gisteren had Bakker natuurlijk wel wat interessants te vertellen na een mooi weekeinde met tennis. Zo beschuldigde hij de uitgeschakelde speelster Brenda Schultz van 'Hollandse zuinigheid' omdat ze volgens de verslaggever geen trainer in dienst wil nemen die haar een goede forehand kan aanleren. Het was een leuke, gewaagde bewering en nu eens geen blabla. En ook de muziekkeuze kon er deze keer helemaal mee door.