Wrokkig afscheid na vijf succesvolle jaren

Na vijf jaar wordt het Radio 3-programma De Breakfast Club uit de lucht gehaald. De KRO stelt de presentatie van discjockeys Jeanne Kooijmans en Peter van Bruggen niet meer op prijs. Ze kijken met een wrang gevoel terug. “In twintig jaar tijd is er in essentie niets bij Radio 3 veranderd.”

Signalen dat er iets niet deugde aan het programma, had de goede verstaander moeten oppikken, zegt de KRO desgevraagd. Maar discjockeys Jeanne Kooijmans en Peter van Bruggen viel het besluit van de omroepdirectie 'rauw op het dak'. Hun radioprogramma De Breakfast Club, dat op werkdagen tussen 06.00 en 09.00 uur wordt uitgezonden, moet per 1 januari 1998 verdwijnen.

Omdat, zo zegt de KRO, de omroep wil vernieuwen en de duopresentatie van het tweetal zo close geworden is, dat de luisteraar zich buiten gesloten voelt.

“We voelen ons een beetje belazerd”, zegt radio-routinier Peter Van Bruggen. “Ik heb toch een beetje een genaaid gevoel”, zegt de zoetgevooisde workaholic Kooijmans.

Beiden kijken met een wrang gevoel terug op de vijf jaar dat ze het programma maakten. Kooijmans: “We hebben nooit signalen gekregen dat er iets niet deugde.”

Daar is iets voor te zeggen. De Breakfast Club is altijd zeer succesvol geweest. Het is zelfs, zo blijkt uit cijfers van de Dienst Kijk en Luisteronderzoek van de NOS, het enige KRO-programma in de Top-15 van best beluisterde Radio 3-programma's en trekt dagelijks een kleine 450 duizend luisteraars - wat veel is voor het vroege tijdstip.

Toch kunnen Kooijmans en Van Bruggen zich wel voorstellen dat de KRO weer eens wat anders wil proberen. Kooijmans: “Net zoals dat met producten gebeurt, moet ook een radioprogramma een keer vernieuwd worden. Wat we wél heel verrassend vinden, is dat er uitdrukkelijk bij gezegd is dat we in de toekomst onder geen beding meer met elkaar mogen samenwerken.” “Alsof we worden afgestraft voor ons succes!”, vult Van Bruggen bitter aan.

De wond is duidelijk nog vers. De afgelopen vijf jaar bij Radio 3 hebben hun littekens achtergelaten.

Beiden zeggen de besluiteloosheid van het zendermanagement en de logge organisatiestructuur van 'de jongste van Nederland', als bijzonder frustrerend te hebben ervaren.

Zelfs in een tijd dat het marktaandeel van de popzender onder invloed van de oprukkende commerciëlen terugloopt, is het voor de medewerkers absoluut niet duidelijk welke kant de zender op wil gaan.

“In twintig jaar tijd is er bij Radio 3 in essentie niets veranderd”, vindt Van Bruggen, die al een evenzo lange tijd bij de KRO werkt. Daarvan presenteerde hij tien jaar het alom gewaardeerde Weeshuis van de Hits waarin zijn inmiddels legendarische jonge alter ego Morisson optrad.

Volgens Van Bruggen heeft Radio 3 nog altijd niet duidelijk voor zichzelf op een rij gezet, wat het wil zijn; een populaire popzender waar louter luistercijfers tellen, of een publiek station dat een eigen koers vaart los van de mainstream.

Er is volgens Van Bruggen weliswaar iets verbeterd sinds de omroep op werkdagen hetzelfde programma op hetzelfde tijdstip uitzendt, volgens de zogenaamde horizontale programmering, voldoende is dat nog niet, vindt hij.

“Radio 3 heeft alle gelegenheid gehad om een volwassen zender neer te zetten, in de tijd dat de concurrentie zich nog heel erg stil hield. In plaats daarvan hebben ze Radio 3 als een bedeljongetje de straat opgestuurd omdat de miljoenen moesten blijven binnenstromen.” In Van Bruggens visie is Radio 3 een twijfelzender met acht gezichten gebleven.

Het leek weer een beetje de goede kant op te gaan met de aanstelling van muziekcoördinator Basyl de Groot, die sinds 1 januari van dit jaar met zijn redactie moet zorgen dat de afzonderlijke omroepen binnen de Radio 3-programmering er een niet te afwijkende muziekkeuze op na houden. De TROS zou in dat model bij wijze van spreken, minder smartlappen ten gehore brengen en de VARA minder snoeiharde gitaren.

“Dat leek te werken”, zegt Jeanne Kooijmans. “Ik vond het een geweldig goed idee. Maar je ziet nu toch de omroepen zich weer in hun eigen huisje terugtrekken. Iedereen wil weer zijn eigen kleur laten zien. Er worden weer concessie gedaan om de luistercijfers niet te veel te laten dalen.”

Die twijfelachtigheid heeft bij Radio 3 tot verstarring geleid, vindt het tweetal. Op nieuwe ideeen wordt afhoudend gereageerd. Voorbeelden geven de presentatoren genoeg.

“In het begin waren we nog enthousiast tot laat in de avond bezig met het bedenken van wilde plannen. Zo wilden we bijvoorbeeld in de tijd dat werklozen verplicht werden asperges te steken omdat ze anders hun uitkering zouden verliezen, een programma uitzenden vanaf een aspergeveld. Toen we dit voorlegden, werd er kwaad gereageerd met: 'kan er nou gewoon niet eens een dag voorbij gaan dat er níets gebeurt?'

“Als je maar vaak genoeg met je hoofd tegen de muur knalt, word je murw”, sombert Van Bruggen vanachter de rook van zijn sigaret. “En op een gegeven moment komt de dag dat je na de uitzending gewoon naar huis gaat in plaats van met de redactie over het programma van morgen na te denken.”

Wat de toekomst voor het time-slot Radio 3 06.00-09.00 uur in het verschiet heeft, weten ze niet. “Daar is een werkgroepje op gezet”, zegt Jeanne Kooijmans. Ze glimlacht erbij.