'Pete Sampras geeft planten geen water in Wimbledon'

Tennissers willen rust en geen gedoe aan hun hoofd op Wimbledon. Velen huren voor twee weken een luxueus appartement op loopafstand van de All England Club in de chique buitenwijk van Londen.

LONDEN, 28 JUNI. 'The Lawn Tennis Championships' zetten Wimbledon elk jaar op zijn kop. Dertigduizend tennisfans zorgen ervoor dat de rustige buitenwijk in Londen veertien dagen lang in een gekkenhuis verandert. Voor buurtbewoners die geen zin hebben in peperdure sportwagens op de stoep of de aanblik van plassende tennisfans in de heg, bestaat een lucratieve oplossing.

Door met vakantie te gaan en hun huis te verhuren, ontlopen inwoners van Wimbledon de hectiek en kunnen zij een extra zakcentje verdienen. Dat zegt Joanna Doniger, directrice van Tennis London. Haar bureau bemiddelt voor ongeveer 175 huiseigenaren. Tijdens The Championships helpt Doniger zo'n duizend spelers, coaches, officials en journalisten aan een onderkomen in Wimbledon. Dat kan zowel een eenkamerappartement zijn als een landhuis met een grote tuin. “Sommige spelers willen een huis voor zichzelf, anderen vinden het prettig om gezamenlijk iets te huren”, zegt Doniger. Zoals bijvoorbeeld Paul Haarhuis, Jacco Eltingh en Sjeng Schalken. Met hun coach Alex Reijnders slapen zij vlakbij de All England Club onder één dak.

Alleen huizen op loopafstand van de All England Club komen in aanmerking, zegt Doniger. “Wij leggen de grens bij een kwartier lopen.” In één adem somt de directrice de eisen op waaraan de huurhuizen moeten voldoen. “Een wasmachine en een droger, een krachtige douche, kabeltelevisie, een moderne keuken, een kleine tuin en een rustige straat. De spelers rekenen op het comfort van een luxueus hotel.”

De tennissers zijn in Wimbledon voor hun werk, zegt Doniger. “Ze willen privacy en geen gedoe aan hun hoofd. Verwacht als huiseigenaar niet dat Pete Sampras drie keer per dag je orchideeën water geeft.” Op verzoek regelt Tennis Londen voor sommige spelers ook een schoonmaakster en een kok.

De spelers moeten vooruit twee weken huur betalen. En als iemand in de eerste ronde naar huis wordt geslagen? “That's too bad”, zegt Doniger. “Het is geen lolletje om je huis twee weken aan een vreemde te verhuren. Je moet kasten leeg halen en alles schoonmaken. Dat doe je niet zomaar.”

Het huurprijzen in het chique Wimbledon zijn hoog. Voor een appartement met twee slaapkamers vraagt Tennis London ongeveer 3.600 pond, bijna zesduizend gulden. De prijs van een van de vele fraaie oud-Engelse landhuizen die tegen het tennispark aan liggen, kan oplopen tot 25.000 gulden. Voor de bemiddeling rekent het bureau vijftien procent, inclusief een schoonmaakbeurt aan het eind van de huurperiode.

Sommige tennissers willen elk jaar in hetzelfde huis slapen. Negenvoudig kampioen Martina Navratilova logeerde twintig jaar in de woning van de familie Brudd aan de Newstead Way, een straatje grenzend aan het tennispark. Boris Becker huurde steeds dezelfde villa op loopafstand van de All England Club, zelfs toen hij inmiddels eigenaar was van een appartement in Londen. Uit bijgeloof slaapt de drievoudig kampioen de nacht voor de wedstrijd altijd in zijn huurhuis.

Ook Richard Krajicek huurde altijd een woning op loopafstand van het park. Vorig jaar nam hij echter zijn intrek in een klein maar kostbaar hotel in Chelsea, halverwege het tenniscomplex en het centrum van Londen. De tennisser was de kleinschaligheid van Wimbledon naar eigen zeggen beu.

Wimbledon heeft niks werelds. Het is een dorp met slechts één winkelstraat en een handvol eetgelegenheden. En uit eten gaan is voor tennissers vaak een van de weinige mogelijkheden om de monotonie van een tennistoernooi te doorbreken. In Chelsea kan Krajicek de ontspanning vinden die in Wimbledon moeilijk te vinden is. In de weinige restaurants in de hoofdstraat van het tennisdorp komt iedereen elkaar voortdurend tegen. Daar kan het bij de Chinees gebeuren dat de gerant vraagt: “Wilt u een tafeltje naast Gigi Fernandez of naast Steffi Graf?”