Het einde van een kroonkolonie

Al een eeuw staat vast dat Hongkong op 1 juli weer in Chinese handen komt. Groot-Brittannië kreeg het eiland vorige eeuw na de eerste Opium-oorlog met China (1839-'42) in bezit; in 1898 pachtten de Britten de New Territories voor 99 jaar van de Chinezen. Volgende week voltrekt zich het historische noodlot.

Hongkong ontwikkelde zich tot de voornaamste handelspoort tussen China en de Westerse wereld en later tot een investeringsparadijs. Bovendien fungeerde het democratische land als toevluchtsoord voor Chinese en Vietnamese vluchtelingen. De levensverwachtingen van de gemiddelde Hongkong-Chinees zijn hoog, slechts een op de zes huwelijken strandt. Hij is volgens de statistieken overwegend tevreden, al werpt de onherroepelijke overdracht een schaduw over zijn geluk.

Maandag om middernacht is het zo ver. Dan wordt de rijke kroonkolonie in aanwezigheid van de Britse Blackwatch en het Chinese Volksbevrijdingsleger omgedoopt tot een Speciale Administratieve Regio (SAR) van de Volksrepubliek China. Zal het investeringsklimaat en het leven van alledag aanzienlijk veranderen onder communistische vlag? Peking heeft beloofd het kapitalistische systeem ten minste vijftig jaar te waarborgen.