Dendritische cellen wekken afweer met eiwit DC-CK1

Dendritische cellen vervullen een sleutelrol in het menselijk afweersysteem. Deze gespecialiseerde cellen die zich verspreid over het hele lichaam ophouden, nemen virussen, bacteriën en andere parasieten op, verteren de binnendringers en stellen de brokstukken (antigenen) op hun oppervlak ten toon.

Dendritische cellen zijn de laatste jaren bekend komen te staan als een van de meest effectieve antigeen presenterende cellen (APC's). De antigenen worden herkend door andere afweercellen: de T-cellen. Geactiveerd door het contact met een dendritische cel gaan de T-cellen actief op zoek naar andere geïnfecteerde cellen en vernietigen deze.

Niet bekend

De Nijmegenaren troffen het gen, gedoopt DC-CK1, alleen aan in de cDNA-bank van dendritische cellen en niet in die van andere afweercellen. Het gen bevat de informatie voor een eiwit van 69 aminozuren. Dit eiwit, met dezelfde naam als het gen, werd in een reageerbuis gevoegd, samen met rustende T-cellen. Deze laatste werden prompt geactiveerd. Op actieve T-cellen had het eiwit geen effect. De Nijmeegse onderzoekers concluderen daarom dat DC-CK1 waarschijnlijk een belangrijke rol speelt bij het opstarten van een afweerreactie.

Het DC-CK1 behoort tot de groeiende familie van zogenaamde chemokines waartoe onder andere ook RANTES behoort. Dit molecuul is de afgelopen twee jaar sterk in de belangstelling komen te staan vanwege zijn betrokkenheid bij de ziekte aids. Om een afweercel te infecteren moet het aidsvirus (hiv) eerst aan een aantal oppervlaktereceptoren van die cel binden. Een van die receptoren blijkt ook de bindingsplaats voor RANTES. De onderzoekers gaan bekijken of ook DC-CK1 een rol speelt bij hiv-infecties. Daarnaast willen de Nijmegenaren het effect van DC-CK1 op huidkanker gaan bestuderen.