Tijdschrift met bewegend beeld

Is het een blad, een cd, een website of een cd-rom. THD is het allemaal. Het tijdschrift over pop- en avantgarde-cultuur heeft een plaats op internet en de bijgevoegde schijf is geschikt voor een gewone cd-speler en kan als cd-rom in de computer.

De verschijning van het eerste nummer in januari van dit jaar bleef niet onopgemerkt. Een op het omslag geplakt xtc-achtig tabletje ging de distributeur te ver. Met een vertraging van een paar weken en een beschadigd kaft belandde het in de winkels. Zonder het rode pilletje, dat overigens bij de drogist verkrijgbaar is voor iemand die wil weten hoe het gesteld is met tandplaque in zijn mond.

Het zomernummer van THD doet het zonder stunts en de in de binnenzijde van het omslag bevestigde cd-schijf is veel interessanter dan die bij het eerste nummer waar slechts geluid op stond.

Volgens een inleidende tekst wil THD schrijven over kunsten in de breedste zin van het woord. In dit nummer levert dat artikelen op over veejay's, de trance-musicus Charlemagne Palestine, de violiste en zangeres Iva Bittová, de Nederlandse bands Blast en Kong, beeldend kunstenaar Berend Strik, componist Edgard Varèse en de muzikale verbeelding van Jaap Drupsteen. Geen lichtvoetige onderwerpen en zo worden ze ook niet gebracht.

Het artikel over de rol van videojockeys in dance-clubs als Roxy en Nighttown is interessant. De platendraaiende discjockey bepaalt door nummers te kiezen, ze te mengen met met andere en door ritme en geluid te manipuleren de stemming op de dansvloer. De veejay wil met de projectie van beelden daar visueel iets aan toevoegen. Sommigen beschouwen dat extra's als eenvoudig visueel behang. Anderen, zoals het Rotterdamse collectief Cut Up, hebben meer pretentie. Ze willen een mix maken van beeld en geluid, zodat de totale vormgeving van een avond onder controle komt. Zelfs buiten de clubomgeving zien ze mogelijkheden voor de veejay. “We willen met dia's een statement maken”, zegt een van de leden van Cut Up. “Bijvoorbeeld op de Bijlmer Bajes heel groot een Hawaii-strand projecteren. En dan weer snel wegwezen. Een soort licht-graffiti.”

Net als de artikelen over muziek, vraagt zo'n verhaal over veejay's om illustraties in beeld en geluid. En die zijn bij de hand op de bijgeleverde cd-rom. Sommige artikelen, zoals die over Kong en Blast, worden keurig aangevuld met muziek van deze groepen.

Een muisklik op het item over veejay's levert een nieuw scherm op met een korte tekst en een klein beeldvenster. Daarin draait een prachtig filmpje met snelle animaties, veel ritmische herhalingen en bewegingen van abstracte figuren. Afgewisseld door korte scènes met cartoonachtige poppetjes. Uit de luidspreker van de computer klinkt de bijbehorende muziek. Niet alleen van Cut Up, maar ook van andere veejay-collectieven als Hootchie Cootchie en Dept staan prachtige voorbeelden op de cd-rom. Een perfecte toevoeging aan de tekst in het tijdschrift.

Ook bij het artikel over Jaap Drupsteen is de redactie geslaagd in het benutten van de mogelijkheden. Een paar goedgekozen fragmenten maken duidelijk wat Drupsteen heeft gedaan in zijn serie muziekvideo's Het oog als oor (die de afgelopen weken op de tv te zien was).

Blijft nog over de derde poot van THD: de website (www.thd.nl). De eerste pagina daar vraagt verrassend steun tegen het besluit van uitgever Donemus het blad te beëindigen. Volgende week blijkt of er inmiddels voldoende geld is gevonden. Verder voegt de website niet veel toe aan blad en cd. Al zijn de links naar aanvullende informatie op andere webadressen handig.

THD kost 14,95 gulden.