De Paviljoens

De Paviljoens, Odeonstraat 5, Almere. T/m 10 augustus. Di t/m zo van 12 tot 17u. Cahier 1 Collectie Almere f 2,50.

In de stadscollectie van Almere is een prachtige zwart-wit foto van een vrouw op een stoel gemaakt in 1948 door Paul Huf - een wat vreemde eend in de bijt. Toch typeert de foto treffend de sfeer van het verzamelbeleid, zo blijkt uit de tentoonstelling 'Aanwezig/Afwezig, Mensen in De Collectie Almere' met werken van achtentwintig meest jonge kunstenaars.

Met de tentoonstelling waarin het accent op de menselijke figuur ligt - of op zijn afwezigheid: dat geeft wat meer armslag - wil samensteller Lia Gieling een 'dwarsdoorsnede' laten zien van 'een gevarieerde Almerense verzameling'.

In tien jaar tijd is door De Paviljoens - voorheen Aleph geheten - met een jaarlijks budget van vijftigduizend gulden een collectie gevormd die, op enkele uitzonderingen na, ingetogen, melancholiek en verhullend genoemd kan worden. Expressieve uitbarstingen in verf of anderszins zal men er niet in aantreffen. Wat dat betreft lijkt er overeenstemming in voorkeur te bestaan bij de samenstellers van nu en uit het verleden: Kees Flore, Ine Gevers, Jos Wilbrink, Marjolijn Hessing en Gieling.

De aankopen - zo'n 120 - zijn meestal gedaan rond een (solo-) presentatie. In vrijwel alle tentoonstellingen ging het om niet eerder getoond werk dat vaak een installatie-achtig karakter droeg.

De eerste aanschaf behelst een Prix de Rome-inzending van Berend Strik. Sereen en parmantig zijn de negen verschillend gekleurde vaasachtige vormen van keramiek, getiteld 'De Negen Muzen'. De laatste aanschaf is een op video gezette filmloop van Marijke van Warmerdam waarin we telkens een glimp te zien krijgen van een fietsend kind dat eindeloos zijn rondjes draait. Af en toe klinkt een fietsbel.

Net als Huf's foto ademen de verzamelde werken een ingetogen, vaak dubbelzinnige, rust uit. Het werk hangt niet alleen fraai, het is doorgaans ook prachtig en zorgvuldig uitgevoerd. Dat is vooral te zien in 'Exterieur voor intimiteiten' van Tiong Ang waarin hij fotorealistisch weergegeven vrouwenbenen heeft bespannen met doorschijnende stof, of de baby van latex met talloze belletjes aan de beentjes, van Herma Heikens. Rini Hurkmans poseert voor de foto met een mummieachtig beeld op haar schoot. Maar ook een fotowerk met vrouw (met een later ingecalligrafeerde hoofddoek), kind en geweer van de uit Iran afkomstige Shirin Neshat, past in de lijn.

In de komende tijd zal er in Almere een volwaardig museum moeten komen met ruimte voor een vaste collectie. Nu kunnen we al genieten van wat straks de basis van de collectie laat twintigste-eeuwse kunst zal vormen.