Wimbledon voor Seles medicijn tegen boze droom

LONDEN, 26 JUNI. De regen heeft Wimbledon in de greep. Op de derde dag van het Engelse grandslamtoernooi kon slechts vijf kwartier worden getennist. Voor Monica Seles bleek dat tijdsbestek ruim voldoende. De Amerikaanse nummer twee van de plaatsingslijst won in 47 minuten van de Australische Rachel McQuillan, 6-0 en 6-2. In de enige andere wedstrijd die gisteren werd voltooid versloeg nummer drie, Jana Novotna, de Duitse Wiltrud Probst met 6-4, 4-6 en 6-0.

Tweeënhalve dag moesten Seles en McQuillan wachten voor zij hun duel in de eerste ronde mochten spelen. Maandag viel hun partij uit door de regen, dinsdag was er geen plaats in het schema, en gisteren duurde het vier uur voor het droog genoeg was om het zeil van het centrecourt te halen. “Het is moeilijk om zo lang in de kleedkamers rond te hangen”, vertelde Seles na afloop. De ervaren Amerikaanse doodde de tijd met telefoontjes naar huis en probeerde haar zenuwen in bedwang te houden. Net als bijvoorbeeld Richard Krajicek. De regerend Wimbledon-kampioen zat in afwachting van zijn duel tegen de Roemeen Andrei Pavel in het spelersrestaurant te klaverjassen.

Voor spelletjes miste Rachel McQuillan het geduld. In de kleedkamer zat de Australische zich te verbijten voor haar debuut op centrecourt. “Dit was een afschuwelijk lange dag”, sprak McQuillan later. “Toen ik eindelijk de baan op mocht, voelde ik me traag en sloom. Tegen speelsters als Monica moet je juist fris zijn.”

De Australische kende het spel van haar tegenstandster slechts van videobeelden. Dat bleek in de eerste set geen goede voorbereiding. Op de snoeiharde services en vernietigende groundstrokes van Seles had ze geen enkel verweer. Na negentien minuten, en slechts negen punten voor McQuillan, was de eerste set voorbij.

Pas aan het eind van de tweede set kreeg McQuillan meer greep op het duel. Bij een 3-0 achterstand hield ze voor het eerst haar servicebeurt. Juichend stak ze haar armen ten hemel, opgelucht dat de hatelijke nul van het bord was. Seles ging echter onverstoorbaar door. Zelfs een nieuwe regenbui, die de wedstrijd op twee punten van de winst stillegde, haalde de Amerikaanse niet uit het ritme. Na de onderbreking van veertig minuten maakte ze binnen anderhalve minuut de partij gedecideerd uit.

Ondanks een paar kilo overgewicht maakte Seles een fitte indruk. Zelfs de diepste ballen plukte ze ogenschijnlijk moeiteloos van het gras. De nederlaag tegen Brenda Schultz-McCarthy, vorige week in Eastbourne, lijkt dan ook niet meer dan een incident. Wel viel op met hoe weinig plezier de voormalige nummer één haar prestatie leverde.

“Dit zijn niet de meest gelukkige dagen van mijn leven”, fluisterde de tennisdiva van weleer even later op de persconferentie. Het vertrouwde gegiechel bleef dit keer achterwege. “In mijn leven gebeuren op dit moment dingen die veel belangrijker zijn dan een partijtje tennis.” Daarmee doelde de Amerikaanse ongetwijfeld op de afwezigheid van vader en coach Karolj, die door kanker in Londen voor het eerst verstek moet laten gaan.

Maar Seles is ook bang. “Mijn houding op de baan moet beter, ik ben niet meer zo zelfverzekerd als vroeger.” Hoewel ze al tijden roept dat lol in het leven haar nieuwe richtsnoer is, lijkt Seles meer dan ooit een gevangene van haar angsten. De man die haar op 30 april 1993 bij een toernooi in Hamburg een mes in het schouderblad stak, spookt nog altijd door haar hoofd. “Ik denk dat ik nooit meer dezelfde persoon word als voor dat gedoe”, zei Seles afgelopen week. “Het heeft tweeënhalf jaar geduurd voor ik me realiseerde dat ik door moest gaan met leven.”

Vóór de steekpartij won ze acht van de laatste elf grandslamtoernooien waaraan ze deelnam. Sinds haar comeback - na een afwezigheid van 26 maanden - nog maar één van de zes. “Ik ben weer bij nul begonnen, aan alles moet ik weer wennen. Ik train heel hard en raak daardoor steeds geblesseerd.”

Nog steeds zit het haar dwars dat de man die haar getraumatiseerd heeft - een 38-jarige Duitser die geobsedeerd was door Seles' grote rivale Steffi Graf - ontoerekeningsvatbaar is verklaard. “De man die mij dit heeft aangedaan, is nooit gestraft. Dat kan ik niet vergeten, het blijft maar terugkomen. Het rechtssysteem heeft me in de steek gelaten.”

Na haar overwinning op McQuillan sprak Seles over de heilzame werking van spelen in Londen. “Hoe meer tijd ik hier op centrecourt sta, hoe beter ik me voel.” Een titel op Wimbledon, de enige grote prijs die op haar erelijst ontbreekt, zou een einde kunnen maken aan een boze droom.

De organisatie van het tennistoernooi van Wimbledon heeft het aanvangstijdstip van de wedstrijden met een uur vervroegd. Door het aanhoudende slechte weer is een grote achterstand in het speelschema ontstaan. Maandag konden slechts zestien duels worden voltooid, gisteren twee. Veel duels in de eerste ronde moeten nog worden gespeeld. Van de Nederlanders is Kristie Boogert nog niet in actie gekomen en moet Jan Siemerink zijn duel tegen Renzo Furlan nog uitspelen.

Ondanks de slechte weersvoorspellingen voor de rest van de week maakte hoofdscheidsrechter Alan Mills zich gisteren geen grote zorgen. “We zijn voorbereid op één of twee slechte dagen. Vanzelfsprekend heeft de regen wel consequenties voor het programma van volgende week.”

Mills betwijfelde of komende zondag als extra speeldag wordt ingelast, zoals in 1991 voor het eerst gebeurde. Volgens officials van de All England Club is het waarschijnlijker dat het toernooi bij aanhoudend slecht weer uitloopt. Het is de afgelopen jaren vaker voorgekomen dat de finales van de dubbeltoernooien pas op de derde maandag konden worden gespeeld.

De BBC zorgde gisteren voor enige opschudding op Wimbledon. De omroep heeft de cameralieden verboden nog langer tennissters beneden de heupen in beeld te brengen. Volgens omroepbazen kregen de televisiekijkers te veel beelden van ondergoed te zien.