Wilhelmina

H.L. Wesseling besluit zijn artikel 'Wilhelmina en Pétain' (19 juni) met de volgende zinnen: “Koningin Wilhelmina (...) werd door haar vastberaden houding in Londen een bron van inspiratie voor velen. (...) Het valt niet goed in te zien dat zij door in Nederland te blijven beter werk had kunnen doen.”

Over mijn grootvader heeft noch Wesseling noch wie dan ook ooit iets in de krant geschreven. Het moet er eindelijk eens van komen.

Mijn grootvader herbergde van 1942 tot en met 5 mei 1945 een joods echtpaar in zijn arbeiderswoninkje te Enschede. Hij werd hiertoe niet geïnspireerd door de bron van inspiratie Wilhelmina, daar hij zijn radiotoestel had ingeleverd (hoe minder risico, hoe beter). Mijn grootvader behoefde die inspiratie ook niet. Wie er inspiratie behoefde, was Wilhelmina en wel van de zijde van mijn grootvader. Aan hoeveel vervolgden had zij wel geen onderdak kunnen bieden in haar behuizingen!