Aandoenlijk danspaar eeuwig op weg naar top

Voorstelling: Draaikonten, van Maria Goos, door Orkater. Spelers: Loes Luca en Peter Blok. Regie: Aat Ceelen. Gezien: 24/6 op Parade Primeurs, Museumpark, Rotterdam. Aldaar t/m 29/6. Verder: 9 t/m 13/7 Parade Den Haag, 18 t/m 22/7 Parade Utrecht, 8 t/m 17/8 Parade Amsterdam. Inl. 020-6060600.

Esther heeft al jarenlang een droge knak in haar linkerenkel en Frans slaagt er niet altijd in het gewicht op zijn draagarm te houden, maar toch houden ze dapper vol dat ze op weg zijn naar de top - na die ene beker in Badhoevedorp, vijftien jaar geleden. En dat ze vandaag niet zullen doordringen tot de finale van het latin-gebeuren voor senioren, nu ja, die dingen gebeuren. Zo meteen begint het ballroom-gebeuren, en dan zal het wel beter gaan.

Esther en Frans, het wanhopig doorzettende danspaar, zijn de nieuwe creaties van Loes Luca en Peter Blok. Onder auspiciën van Orkater reizen ze er deze zomer mee langs de pleisterplaatsen van de Parade, het jaarlijkse evenement waar acteurs, zangers en kleinkunstenaars met wisselend succes spelen dat ze kermisgasten zijn. In een ruim bemeten theatertent spelen ze Draaikonten, op een bijpassend kitsch-orgeltje droogkomisch begeleid door Ray van Santen.

De kleurrijke woordenwisselingen werden geschreven door Maria Goos, tot dusver vooral bekend van haar scenario-bijdragen aan de tv-serie Pleidooi. In de regie van Aat Ceelen, die komedie en tragedie mooi in evenwicht hield, laten Luca en Blok elkaar alle hoeken van de dansvloer zien, snel schakelend en voorbeeldig van timing.

Ze spelen hun rollen op het randje van grotesk, en tot vier keer toe illustreren ze hun gevoelens zelfs in een smartelijk duet, maar toch weten ze het lot van Esther en Frans zó geloofwaardig te maken dat de voorstelling méér is dan een ietwat lang uitgevallen sketch.

Het wordt natuurlijk nooit meer wat met die twee, ondanks hun prestaties in de Engelse wals, de quickstep en de rumba. Ze dansen die nummers volgens de regels, dat is waar, maar het is allemaal veel te afgemeten en lang niet elegant genoeg om er hoge ogen mee te gooien.

Ik kreeg echt met ze te doen, tenslotte, toen hun treurige omhelzing heel langzaam, stap voor stap, uitgroeide tot een heel droevig dansje.