The New Frontier biedt overzicht van de dance-muziek

Festival The New Frontier. 21/6 Muiderstrand Almere.

Drie uur 's nachts staat de volle maan aan de hemel boven het Muiderstrand. Op heuveltjes kijken hier en daar wat mensen naar de lichtjes aan de overkant van het water. Anderen lopen over het strand. Een meisje in een rok en een kort t-shirt rilt, ze slaat haar armen om haar middel. Op de achtergrond is constant een doffe dreun te horen.

Die dreun kent veel nuanceringen, blijkt als je de tenten inloopt waar het geluid vandaan komt. Het nieuwe nachtelijke New Frontier-festival presenteert in zeven tenten op het Muiderstrand een overzicht van dance-muziek, veelal vertakkingen van house. Het richt zich op bezoekers van clubs, niet zozeer op de tieners die in grote hallen loos gaan op gabberhouse; de bekende gabberhouse-dj's ontbreken op het programma. De minimumleeftijd is achttien jaar.

Buiten is het frisser dan ideaal zou zijn, maar in de tenten loopt de temperatuur zo op dat het zweet van de wanden druipt. In de volgepakte grootste tent staan de bekendste namen: Amerikaanse, Engelse en Nederlandse dj's en muzikanten als Dimitri, Kevin Saunderson, Speedy J en Carl Craig.

In de andere tenten is te dansen op acid, trance of garage. Afwijkend van de tamelijk rechtlijnige house-ritmes is de jungle die in de kleine, intieme Gemini-tent gedraaid wordt. De Engelse Aphrodite laat ruim tweeëneenhalf uur mensen swingen, huppelen en springen op breakbeats.

'Enter the riot zone' staat met grote letters op een tent verderop, waar de hardste en heftigste muziek te horen is. Zware, enerverende hardcore van dj Ruffneck, en riot sounds van het Duitse digital hardcore-trio Atari Teenage Riot. Absolute tegenpool van deze punkhouse-tent is de chill out-tent, voor vreedzame hippies, die hier in kleermakerszit op de grond kunnen zitten of hun tarot-kaarten kunnen laten leggen, en iedereen die even bij wil komen. Op de achtergrond klinkt ontspannen triphop en dub.

Zowel in de tenten als buiten is het gezellig druk. In de loop van de nacht - het festival duurde van zaterdagmiddag zes uur tot negen uur zondagochtend - zijn de 15.000 beschikbare kaarten uitverkocht, en laat de organisatie nog zo'n 600 man extra binnen. Het is een terecht succes: het festival is in alle opzichten geslaagd - een schitterende lokatie, prima DJ's en muzikanten, een vriendschappelijke, ontspannen sfeer.

Wie even niet wil dansen kan kraampjes met platen en kleren bekijken, of binnenlopen in het kleine tentje van Conscious Dreams, dat 'psychedelicatessen' verkoopt: 'magic mushrooms, herbal ecstacies, psycho-active herbs'. Maar de meeste bezoekers staan waarschijnlijk stijf van chemischer middelen. “Ik heb net een pillie gekocht met een muzieknoot erop', vertelt een jongen. “Melody, noemde die verkoper het. Hij leek wel ok.” Weet hij wat voor pil het is? “MDMA. Ik voel nog niets.”

Een groepje mensen staat te kijken naar de G-force Gyro, een constructie van drie hoepels. Een jongen betaalt zes gulden en wordt in de middelste vastgebonden, waarna de hoepels door elkaar gaan buitelen en hij alle kanten op tuimelt - er naar kijken is al duizeligmakend. Een paar meter verder omhelst een jongen met een brede grijns zijn vrienden. Hij heeft net voor vijftig gulden gebungyjumpt: een grote kraanwagen bracht hem hoog in de lucht, hij sprong naar beneden, vastgemaakt aan een verend touw. Terug op de grond springt hij nog op en neer van opwinding. “Als je dat allemaal ziet van boven, met die muziek... Heftig man!” Een tandemsprong met zijn tweeën is honderd gulden.

Half zes 's ochtends. De benen zijn moe. Het begint licht te worden. De grote tent gaat uit zijn dak van een optreden van het Franse duo Daft Punk. Gejuich bij het verslavende melodietje van de hit Da Funk, snerpend instemmend gefluit op het ritme van de discodreun, die bij Daft Punk onverstoorbaar doorgaat; door allerlei electronische geluiden toe te voegen bouwt het duo geraffineerd nummers op die het dansende publiek in vervoering brengen.

“Zijn jullie al geinformeerd over de after party?” zegt een jongen op het strand. Hij deelt piepkleine flyers uit voor de 'Oke dan After Cruise', een aanvullend feest dat vanaf half tien op een varende boot zal plaatsvinden. “Gezellige tunes”, zegt de jongen wervend. “Er zijn geen bekende dj's, maar wel goede. Vooral - hij wijst op het papiertje - Rogier.”- Schaapachtig lachend: “Dat ben ik.”