BAARS EN O.BA.O

Ab Baars: Verderame (Geestgronden GG 17). Distr. BVHAAST. O.BA.O. meets Ab Baars (A-Records ARP 73063). Distr. Music & Words.

Rietblazer Ab Baars is, dat blijkt uit de covers die hij kiest, een liefhebber van beeldende kunst. Op zijn nieuwe solo-cd Verderame (Italiaans voor kopergroen) met een omslag van Emo Verkerk, staan o.a. vier portretten van musici. Dat zeker twee van hen, Han Bennink en Pee Wee Russell, ook als beeldend kunstenaar iets betekenen kan geen toeval zijn. Dat wil niet zeggen dat Baars een moderne Moessorgski is die beelden in geluid vertaalt, tenzij men dat 'vertalen' heel breed opvat. Baars' 'impressies' zijn strikt persoonlijk en vergen van de luisteraar veel concentratie. Plus de bereidheid het een en ander zelf in te vullen, waar vooral Varik in groen en blauw om lijkt te smeken.

Als gast bij O.BA.O. vertrouwt Baars meer op zijn intuïtie en terecht, want dit al decennia bestaande trio musiceert op een manier die in de jazz bijna is uitgestorven: de vrijwel open situatie. Dat de stukken op deze cd waarschijnlijk gelicht zijn uit urenlange improvisatie valt af te leiden uit de vele fade ins en fade outs.

Wie iets heeft met de muziek van bijvoorbeeld pianist Paul Bley en zich niet stoort aan een enkel dipje zal zich er zeker prettig bij voelen. Dat O.BA.O. naast pianist Herbert de Jonge twee beeldende kunstenaars in de gelederen heeft, bassist Michiel Czn Dhont en drummer Hans Houtman, past bij het voorgaande, net als het feit dat één van de stukken, ongetwijfeld achteraf, de titel Abstrack heeft meegekregen.