Rijnders (3)

Als getrouwd man, 38 jaar, vader van twee kinderen (zoon, dochter), rijdend in een Opel Astra, getrouwd met een werkende vrouw (34 uur per week) probeer ik me regelmatig te ontworstelen aan het beeld van de stereotiepe Nederlandse man.

Tussen alle drukte door (zoals sportieve activiteiten tegen de middle age, buik en crisis) houd ik me ook nog op de hoogte van het reilen en zeilen van de wereld, onder andere door het lezen van NRC Handelsblad, ook het lezenswaardige artikel over Gerardjan Rijnders, gesetteld enfant terrible van het Nederlandse theater.

In zijn brief van een week later meent F. Wijbrans uit Oegstgeest namens de grote meerderheid van de NRC-lezers te spreken als hij gevrijwaard wil blijven van dergelijke 'perversiteiten'. Betreft deze reactie wel dat artikel? In de 438 regels die dit artikel bevatte slaagde ik er niet in 20 regels te ontdekken waarin beschrijvingen van seksuele handelingen te vinden waren (en dan nog gesteld in keurige bedekte termen). Dit schamele aantal is zelfs als beschrijving van het seksleven van een doorsnee persoon als ik te weinig. Veel kwalijker vind ik het als personen menen te spreken namens de meerderheid van de lezers van het NRC. Ik deel de schroom tegen het schrijven van reacties met F. Wijbrans, maar heren van de redactie, bij een volgend artikel met gelijke strekking zal een grotere expliciteit niet stuiten op bezwaren van mij, doorsnee lezer van het NRC.