Reputatie van coach met vlotte babbel loopt eerste deuk op

ROTTERDAM, 21 JUNI. Als een verlosser werd hij bijna drie jaar geleden in de armen gesloten. Tom van 't Hek, de oud-international met de vlotte babbel en de no nonsense-aanpak, kreeg van de Nederlandse hockeybond (KNHB) een vrijbrief om de nationale vrouwenploeg uit het slop te halen.

De aanstelling van de voormalige linkerspits volgde op de teleurstellende zesde plaats bij het WK in Dublin. Binnen de selectie waren de verhoudingen verziekt en coach Bert Wentink werd aan- en nagewezen als het kwade brein achter alle ellende. Van 't Hek begon met de voorkennis dat hij het nauwelijks slechter kon doen dan zijn voorganger.

Bij zijn aantreden sprak Van 't Hek gespierde taal. Aansluiting hervinden met de wereldtop was het streven. Niemand twijfelde aan zijn woorden. De afgestudeerde huisarts speelde 221 interlands en wist waarover hij sprak. Zijn staat van dienst als vrouwencoach was er bovendien een waarop menigeen jaloers kon zijn. In het seizoen 1992-'93 veranderde Van 't Hek middenmoter Kampong in een gedegen elftal dat lange tijd meedeed in de race om de landstitel. In de twee daaropvolgende seizoenen leidde de ongediplomeerde coach zijn ploeg naar de nationale titel en sloot hij zijn verblijf in Utrecht af met de Europa Cup voor landskampioenen. Van t Heks status kreeg nog meer glans toen hij in Amstelveen Europees kampioen werd met de nationale ploeg.

Bijna twee jaar later liep de reputatie van Van 't Hek deze week een gevoelige deuk op. De 39-jarige cynicus werd neergezet als een coach met tactische en technische tekortkomingen. “Zijn analytische en communicatieve vermogens zijn onvoldoende voor een coach op het hoogste niveau.” En: “In het veld weet niemand wat hij bedoelt. Hij roept maar wat.”

De woorden waren afkomstig van Noor Holsboer, met 146 interlands de meest ervaren speelster uit de selectie. De 29-jarige verdedigster van landskampioen HGC hield haar onvrede lange tijd binnenskamers, maar zag haar vermoedens onlangs opnieuw bevestigd worden bij de Champions Trophy in Berlijn waar de vrouwen een wisselvallig toernooi speelden en als derde eindigden.

Bij de commissie tophockey van de KNHB deed Holsboer haar beklag over Van 't Hek nadat ze de bond al eerder, samen met clubgenote Florentine Steenberghe, had gewezen op zijn vermeende tekortkomingen. Ook Carole Thate werd geïnformeerd, maar net als de bond koos de aanvoerster de zijde van de bondscoach. Van 't Hek kreeg lucht van Holsboers klaagbede en beschouwde haar optreden als een poging om hem “pootje te lichten”. Dinsdag verbande hij de rebel uit de selectie. Saillant detail: zelf onderbrak Van 't Hek zijn interlandcarrière liefst vier keer uit onvrede met de verantwoordelijke bondscoach.

Niet bekend

Nog niet zo lang geleden bestond het beeld van Van 't Hek als een voorbeeldig inspirator. Als geen ander wist de sfeermaker, mondig als hij is, zijn speelsters te motiveren. Hij gaf hun veel verantwoordelijkheid en gunde de individualisten de vrijheid. Zijn tactische praatjes verpakte hij met veel gevoel voor humor. Maar het was een publiek geheim dat de speelsters van Kampong niet rouwig waren toen Van 't Hek twee jaar geleden opstapte. Na drie seizoenen klonken de grappen en de grollen van Mister Kampong de spelersgroep bekend in de oren.