Collectie-Ritman (1)

Als het waar is dat de door de verzamelaar Ritman samengestelde Bibliotheca Philosophica Hermetica een unieke collectie is - zoals in het artikel van de heren Faivre en Hanegraaff in NRC Handelsblad van 17 juni wordt betoogd - dan wil dat nog niet zeggen dat de beoogde veiling door de ING Bank een wetenschappelijk schandaal behoeft te zijn.

Waar gaat het nu eigenlijk om: Een aantal met geleend geld duur ingekochte unieke boeken (de antiquarische 'informatiedragers'), of een collectie met een unieke wetenschappelijke samenhang (de 'specifieke verzameling') of om de inhoudelijke informatie (de 'content').

ING Bank is gerechtigd het onderpand (de 'informatiedragers') geheel of gedeeltelijk te veilen. Het is jammer, dat een aantal bevoorrechte kunstkenners de boeken niet meer kunnen betasten maar dat is geen schandaal. Wat wel jammer zou zijn is dat de tekst en de afbeeldingen niet meer insamenhang geraadpleegd kunnen worden. De ING Bank zou op eenvoudige wijze verdere kritische berichtgeving kunnen afstoppen door de gehele collectie (dus ook de boeken die men reeds naar Engeland heeft laten emigreren) op CD-ROM te laten overbrengen zodat ieder die dat wil de samenhangende boekenschat via het beeldscherm kan raadplegen. Immers, het gaat de onderzoeker in dit geval in de eerste plaats om de inhoud en niet om de verpakking van die inhoud. Onlangs zijn de Dode Zee rollen op een dergelijke wijze door een Nederlandse uitgever raadpleegbaar gemaakt.

De ING Bank kan door zulk een openbaarmaking de wetenschap zelfs een grote dienst bewijzen omdat men op meerdere plaatsen en zonder gevaar voor beschadiging van de kostbare banden van de collectie-Ritman kennis kan nemen.