Drie jaar en tbs geëist tegen echtpaar in Hoofddorp

HAARLEM, 20 JUNI. Officier van justitie mr. A. Otter heeft gisteren voor de rechtbank in Haarlem in de zaak van de Hoofddorpse kindermoorden drie jaar cel geëist en tbs tegen Roan O. en zijn vrouw Annelies de W, beiden 36 jaar oud.

De ouders hebben bekend op 13 januari in hun woning in Hoofddorp hun drie kinderen van negen, acht en zeven jaar te hebben omgebracht. Zij wilden ook zichzelf van het leven beroven maar alle pogingen daartoe mislukten. Het echtpaar verklaarde gisteren voor de rechtbank dat een onbeheersbare drang om weer samen te zijn met hun aan leukemie gestorven zoontje Steven, hen tot deze daad had gedreven.

Na de dood van Steven ging het gezin door diepe dalen en de relatie tussen Roan en Annelies werd slechter. Begin dit jaar verliet Annelies na een fikse ruzie het huis en dook onder bij haar moeder. Roan traceerde haar en vroeg haar weer thuis te komen. Toen ze weer thuis waren, ging Roan naar zijn praktijk - hij is tandarts - en overwoog zelfmoord te plegen. “Maar dat leek me ondoenlijk tegenover de kinderen”, zei hij met gebroken stem. Hij maakte zijn doodswens kenbaar aan zijn vrouw die hem daarop het boek Waardig sterven gaf. “Vanaf toen was het duidelijk”, probeerde Annelies gisteren uit te leggen. “Als we gaan, dan gaan we met z'n allen.”

De kinderen zouden met slaap- en kalmeringstabletten verdoofd worden. Toen zij op maandag 13 januari uit school kwamen, werd de eerste tablet in hun limonade gedaan. Toen de leden van het gezin later met z'n allen in de keuken stonden, lagen er drie bergjes pillen klaar. Onder het mom van extra vitaminen tegen een heersende griep slikten de kinderen met vla alle pillen door. Ook de honden kregen pillen.

Nadat de kinderen slaperig naar hun kamers waren gegaan, probeerde Roan de honden te doden door ze een plastic zak om het hoofd te binden. De honden verzetten zich dusdanig dat Roan begon te twijfelen aan de methode die volgens het boekje juist als waardig en snel was omschreven.

De tandarts ging niet met plastic zakken en elastieken naar boven maar met een kussen. Hij ging om beurten met gestrekt lichaam op de kinderen liggen. Hij drukte hen een kussen op het gezicht totdat de ademhaling stokte. Zijn vrouw lag over hem heen en hield de handjes van haar kinderen vast om de hartslag te voelen verdwijnen. Annelies heeft hen daarna aangekleed en met hun knuffels in het ouderlijk bed gelegd.

Toen wilden zij zelf zo snel mogelijk dood. Veel pillen, een plastic zak om het hoofd en een elastiek om de nek. Maar de volgende dag werden zij wakker en leefden nog. Met messen hebben ze geprobeerd elkaars slagader door te snijden maar verdoofd door de pillen vielen zij weer in slaap. Op woensdag reden zij naar de Veluwe. Roan bond een slang aan de uitlaat van de auto en liet het gas de auto instromen. Ook deze poging mislukte. Roan: “Toen ben ik blindelings gaan rijden en kwam ik uit bij het VU-ziekenhuis.”

De getuigendeskundigen van het Pieter Baancentrum in Utrecht achten beide ouders in sterke mate ontoerekeningsvatbaar. Beiden hebben een zeer ernstige persoonlijkheidsstoornis die eruit bestaat dat zij bijna met elkaar versmolten zijn. Deze “allesoverheersende drang tot versmelting” is volgens de deskundigen ziekelijk en heeft geleid tot psychisch onvermogen. De deskundigen adviseren een psychiatrische behandeling in een tbs-kliniek. De advocaten van beide verdachten drongen er bij de rechtbank op aan de verdachten volledig ontoerekeningsvatbaar te verklaren waardoor er geen strafvervolging zal plaatshebben.

Ontredderd, gehavend in hals en gezicht, de handen verstrengeld, luisterde het echtpaar gisteren naar de psychische rapportage. De spanning in de zaal was hoog, vooral op momenten dat Annelies in tranen uit haar woorden probeerde te komen en naar verklaringen zocht. “Ik dacht in die periode dat wij geen goede ouders meer konden zijn. Nu zie ik dat we best heel veel te bieden hadden.”

Uitspraak 30 juni.