Tulpen

Amsterdam, die lastige stad, was tijdens de Eurotop in de greep van ongekende veiligheidsmaatregelen. De gemiddelde burger kon het begrijpen wegens de problemen van Tony Blair met de IRA en van zijn collega Aznar met de ETA. Maar het oppakken van autonomen en chaoten die nog niet eens hun beloofde lawaaiconcert waren begonnen, schurkte toch weer tegen de hoofdstedelijke traditie van uitingsvrijheid.

Toen was er de Dam: uitgedost met een bloemen- en fruittapijt wegens de Eurolunch in het Paleis. Lichtelijk overdreven, vindt de sceptische Amsterdammer dan, die het moeilijk blijft hebben met regentesk vertoon. Maar wie is er werkelijk tegen bloemen en fruit? Nu, dat bleek: een stelletje eco-autonomen, of hoe ze ook mogen heten, vertrapte de uitstalling wegens het een of andere protest.

Het was niet zo erg als het verstoren van het Aalsmeerse bloemencorso. Het haalde het zeker niet bij de brandende tram bij het Concertgebouw die ooit het failliet van de kraakbeweging inluidde. Maar dit verblinde vandalisme markeerde trefzeker een dieptepunt. Op de gemiddelde koopzondag is de Dam één verkeersknoop. Maar kom niet aan de tulpen van Amsterdam.