Wielerunie wil verplichte gezondheidtest

SITTARD, 18 JUNI. Wielerploegen die voor het volgend seizoen een licentie willen krijgen, dienen een gezondheidsonderzoek verplicht te stellen voor hun renners. Dat is het streven van de internationale wielrenunie UCI. Welke testen precies moeten worden gedaan, heeft de UCI nog niet vastgesteld. Daarover komt later dit jaar uitsluitsel.

Volgens het voorstel moeten de hematocrietwaarde (dikte) van het bloed en de functie van het hart verplicht worden onderzocht. “Ik zou het bloedonderzoek verder willen uitbreiden, maar tijdens de vergadering moet duidelijk worden hoe ver”, verklaarde gisteren de Nederlandse arts Lon Schattenberg, die lid is van de medische commissie van de UCI. “Het is een kwestie van onderhandelen. Hoe ver willen de ploegleiders, de artsen en de renners gaan.”

Gezondheidsonderzoeken hebben aan het begin van dit seizoen hun intrede gedaan in het wielerpeloton. Ze zijn gekomen op aandringen van de renners zelf. Op vooraf niet aangekondigde momenten verschijnt een medisch team van de UCI aan de start om bij een aantal renners bloed te prikken. Daarbij meten de artsen de hematocrietwaarde. Bij een waarde hoger dan vijftig wordt twee weken verplichte rust aan de renner in kwestie voorgeschreven. Mede omdat de overschrijding zou kunnen duiden op gebruik van het verboden middel epo.

Dr. Guido Costongs verklaarde onlangs dat de UCI af moet van de bovengrens, omdat die volgens hem oneerlijk is. Deze chemicus uit Sittard gaat uit van het principe dat elke renner uniek is en een eigen bio-ritme heeft. En dus ook een eigen hematocrietwaarde. Iemand die van nature een waarde heeft tegen de vijftig aan, heeft dus meer kans om betrapt te worden bijs de dopingcontrole. Costongs wil een uitgebreider onderzoek waarbij veel meer functies in het lichaam worden getest. “Het is veel eerlijker wanneer je een renner met zichzelf vergelijkt”, beweert de Limburger.

Schattenberg onderschrijft de visie van Costongs. Ook de internationale wielerunie wil het liefst zo veel mogelijk functies testen, maar heeft een problemen van praktische aard. “We hebben één team dat nu de controles uitvoert, meer teams kunnen we niet betalen. De bedoeling is dat het systeem van gezondheidscontrole een zelfregulerende werking krijgt. Op den duur - het liefst zo snel mogelijk - moeten de ploegen ervoor zorgen dat hun renners gezond op de fiets zitten en vervullen wij alleen nog maar een controlerende taak. Gewone bedrijven uit Europa dienen in het kader van de arbowet toch ook te zorgen dat hun werknemers gezond zijn?” (ANP)