Nacht aan de Amstel

AMSTERDAM, 17 JUNI. Amstelstraat, 00.30 uur. Leden van de aanhoudingseenheid halen extra plastic boeien. ME'er Aad: “Hallo! Wat hebben we weer een lol.” Een arrestant: “Heb ik iemand iets aangedaan?”

Rechercheur: “Ach, jongen toch.” Omwonende: “Nee, ik ga niet naar binnen agent-meneer. Dit stoepje is eigen grond.” Agent: “Willen de persmensen achter de bus verdwijnen?” Journalist: “En onze persvrijheid dan?” Agent: “Poe, poe.” ME'er Gert: “Vooral de collega's uit de provicie zijn lachen.” Aad: “Al die rondrijdende ME-busjes: de meesten zijn gewoon de weg kwijt!” Chef: “Jongens, even scherp blijven.” Gegil aan de overzijde van de Amstel: “Boe! EU rot op!” Aad: “Zucht. Die gaan we zo ook insluiten.” Ingesloten fietser aan de overkant: “Ik voel me een beetje ingesloten.” Ingesloten voorbijganger: “Ik geef toe, we zijn even blijven staan om te kijken. Dat was heel fout hè?” Politie te paard: “En jij blijft ook.” Mevrouw van 63: “Als u mijn zoon niet laat gaan, ga ik ook niet.” ME'er: “Zoals u wilt mevrouw.” Haar zoon: “Daar staan we dan mam. Kijk, die ME'er is een mevrouw.” Moeder: “Pas op jongen, vrouwen zijn het ergst.” Demonstrant: “Kut man. Jij hebt me gisteren al op m'n bek geslagen.” ME'er: “Dacht ik niet.” Terug bij de arrestantenbussen. Agent: “Getverderrie. Een bus vol varkenspest. Haha!” Arrestant: “Waar zijn jullie mee bezig?” Lid aanhoudingseenheid: “Ik weet het niet.” 2.30 uur. Ruim 120 arrestanten. ME'er mobiel: “Hoi schat, het is een beetje uitgelopen. Ik kom zo. Hoe zijn de kinderen?”