Zapman

Niet altijd stinkt het in de vuilnisbak. Het kan er soms zelfs lekker ruiken. Een zoete geur, zo zwoel, dat je je afvraagt waarom je zo'n luchtje niet kunt kopen bij de drogist.

Ik zat naar de finale te kijken van het Stella Artois Grass Court Championship tussen de service-kanonnen Mark Philippoussis en Goran Ivanisevic. Indrukwekkend, twee kerels die tennisballen met een snelheid van 200 km per uur op elkaar afvuren. Na de zoveelste game in de tweede set liep ik de keuken in om een meloen in partjes te snijden. Ik wilde de pitten in de vuilnisbak gooien, toen een heerlijke geur me tegemoet kwam. Waar kon die vandaan gekomen zijn? Op het blote oog kon ik tussen een hoop verpakkingsmateriaal een paar kaasschillen ontdekken, twee sigarenpeuken, een klokhuis en een tomatenhart.

Terwijl ik zo aan het snuffelen was, hoorde ik plotseling een gigantisch gegiechel uit de huiskamer komen. Wie weet hoe lang ik al met mijn neus boven die vuilnisbak stond. In de huiskamer weergekeerd zag ik hoe Philippoussis een partijtje begonnen was met een ballenmeisje. Hij tikte de bal in pisboogjes over het net, zij tikte beheerst terug. Het publiek had het niet meer. Ivanisevic was nergens te bekennen. “The Public will love this”, zei de commentator, het was de BBC. Waarop Philippoussis er nog een schepje bovenop deed en de bal tot twee keer toe met het hoofd retourneerde in plaats van met het racket. De toeschouwers zetten het nu op een gillen, zo oorverdovend, dat ik naar de afstandsbediening reikte om het geluid zachter te zetten. Maar dat was al niet meer nodig. Na de twee kopballen wilde Philippoussis het voor de verandering eens met zijn rechtervoet proberen. De bal werd gestuit door het net en de rust keerde terug op de tribunes. Verder werd er geen woord meer over het voorval gerept. Ivanisevic verscheen weer in beeld en de heren speelden de partij uit. Philippoussis won.

Wanhopig zappend heb ik nog uren daarna voor de beeldbuis gezeten. Maar geen van de omroepen zag er brood in om de aanleiding tot het voorval nog eens te laten zien. Of ze hebben het net gedaan toen ik naar de keuken moest om de vuilniszak dicht te binden. Maandagmorgen vroeg wordt hier namelijk het vuilnis opgehaald. De zoete geur was verdwenen, het stonk weer als vanouds.