Het evangelie van Rover

De Evangelische Omroep doet veel dominees in haar radioprogramma's, niet alleen op haar vaste zaterdag- en zondagavond op Radio 5, maar ook door de week op de andere Hilversumse zenders. Soms spreken ze in kerkdiensten, waarbij de luisteraar thuis als het ware in een kerkbank zit. Vaak spreken ze de hoorders ook rechtstreeks toe met een vermanend, vertroostend of opwekkend woord.

Zo is er elke donderdagmorgen, aan het slot van de EO-nacht, om 6.40 uur op Radio 1 een korte meditatie te horen, veelal met een lichte buiging naar de actualiteit.

Verrassend is echter dat de EO ook een actiegroep als Reizigers Vereniging Openbaar Vervoer (Rover) de mogelijkheid biedt voor het spreken van een stichtelijk woord. Tien minuten na de dominee spreekt op donderdagmorgen Kees Rotteveel namens zijn vereniging over de perikelen waarmee bus- en treinreizigers zoal te kampen hebben. Zijn - alleszins informatieve - overdenkingen hebben dezelfde toon als de godsdienstige meditaties van de EO. Ze zijn vermanend, vertroostend en soms wat moraliserend, maar bovenal vriendelijk, keurig van toon - kortom geheel passend bij de stijl en de sfeer van de omroep.

Anderhalve week geleden sprak Rotteveel bijvoorbeeld over het gebruik van de trein en de groene Interliner-bus. Je kunt met één kaartje van beide vervoersmogelijkheden gebruik maken, legde hij uit, maar de samenwerking tussen de Nederlandse Spoorwegen en de busvervoerders is zodanig, dat de reiziger er slechts met moeite achter komt wat wel en wat niet mogelijk is. Kennelijk zijn de twee organisaties beducht er financieel bij in te schieten als ze de reiziger op de hoogte brengen van de mogelijkeden, suggereerde Rotteveel. Hij leek zelfs burgerlijke ongehoorzaamheid te bepleiten door op te merken: “Als er een pasfoto op zit, komt u met een abonnement van het zwembad al een heel eind.”

Rotteveel sprak aan het slot van zijn bijdrage, nadat hij alle mogelijkheden en onmogelijkheden van het combi-kaartje keurig op een rij had gezet: “Ondertussen weet u wel beter. Alleen reizigers en lokettisten die naar dit programma luisteren, weten nu hoe de vork in de steel zit.” Het evangelie van Rover.

Het is op zijn minst opmerkelijk dat een omroep als de EO een niet-godsdienstige actiegroep ruimte geeft om zich op deze manier rechtstreeks tot de luisteraars te richten. De meeste andere actiegroepen, van Amnesty International tot Greenpeace, komen alleen aan het woord als daar een concrete aanleiding voor is. Hun vertegenwoordigers worden dan geïnterviewd door een radioverslaggever, die hun al dan niet kritische vragen stelt.

Hoewel de leden van de Evangelische Omroep in het algemeen niet als automijders bekend staan gezien het aantal auto's met het door de EO verspreide christelijke Ichthus- of vissymbool achterop, beschouwt deze omroep de woorden van Rover kennelijk als een seculiere boodschap die evenzeer direct tot het volk dient te worden gericht.

De luisteraar die afgelopen donderdag zijn radio na half zeven inschakelde, heeft de Rover-dominee gemist. Doordat de vaste presentator van het programma Wakker op weg naar Amerika was, waarschijnlijk met medeneming van een geluidsband, voelde de redactie zich genoodzaakt de bijdrage van Rover al voor half zeven uit te zenden. Verschuiving van de uitzendtijd van een vaste rubriek is een doodzonde, dat zal in Hilversum toch wel bekend zijn. Mr G.B.J. Hiltermann, wiens rubriek De Toestand in de wereld door de gezamenlijke actualiteiten van Radio 1 van haar vaste plaats bij de zondagse soep werd verdreven, heb ik pas onlangs op de woensdagmiddag (Radio 1, 15.20 uur) teruggevonden. Als de EO Rover zendtijd geeft, dan graag weer op de vaste tijd: donderdagmorgen tien voor zeven op Radio 1.