Tribune

Amerikaanse topatleten als Michael Johnson en Mike Powell kunnen over twee maanden waarschijnlijk niet meedoen aan het WK in Athene. Zij zijn nu geblesseerd en kunnen niet deelnemen aan de selectiewedstrijden. Is de sport gebaat bij zo'n strikte procedure?

Ria Stalman, oud-Olympisch kampioene discuswerpen en tegenwoordig verslaggeefster: “Het succes van een wereldkampioenschap is afhankelijk van de grote sterren. Wanneer zij ontbreken, is dat schadelijk voor het sportieve en commerciële aspect. Vooral dat laatste, want het niveau zal toch wel hoog liggen en soms wordt een onderdeel alleen maar spannender als de favorieten er niet zijn. Er is al lang kritiek op het Amerikaanse systeem, maar er was nooit de neiging om het te veranderen. Het was toch nooit een probleem om drie sprinters af te vaardigen die een, twee en drie werden. Nu het aanbod wat minder wordt, kiest de bond binnenkort misschien toch eieren voor zijn geld. De Britten sturen bijvoorbeeld de twee besten van de nationale kampioenschappen en houden een plaats vrij. Dat is logischer, iedere bond wil toch de beste atleten aan de start hebben? Je kunt niet iemand thuis laten omdat hij drie weken voor het WK met een snotneus thuis zat.”

A. Kauffman, algemeen directeur van de Nederlandse atletiekunie KNAU: “Als je over veel potentieel beschikt, is het een heel eerlijk systeem. Je hebt alleen het risico dat iemand ten tijde van de trials buiten de boot valt door een blessure of dat een geselecteerde op het laatste moment geblesseerd raakt. In een enkel geval hanteren wij hetzelfde systeem als de Amerikanen. Een vastgestelde volgorde van een aangewezen wedstrijd is dan bepalend voor de volgorde van inschrijving bij een groot toernooi. Ik zou adviseren om de gedoodverfde kampioen altijd naar het WK te laten gaan en ook de mogelijkheid open te houden om de nummer vier te sturen als één van de geselecteerden zich slecht voorbereidt.”

Marko Koers, 800-meterloper, studeerde vijf jaar in de Verenigde Staten: “Het is een heel veilig systeem. Amerika herbergt meer toppers dan het aantal beschikbare plaatsen, dus de enige manier om de besten aan te wijzen is een kampioenschap houden. In Athene gaat het straks toch ook zo? Daar wordt de kampioen ook niet aangewezen, maar wordt er een wedstrijd gehouden. Ik vind het rechtvaardig dat iemand als Michael Johnson niet mag meedoen. Stel dat hij anders een paar dagen van tevoren nog niet fit is. Moet hij dan vragen om de series en de kwartfinale over te mogen slaan om rechtstreeks tot de finale te worden toegelaten? Dat zou ook nergens op slaan. Had hij maar niet geblesseerd moeten raken. Dat klinkt hard, maar zo is het. Bepaalde atleten lopen tijdens het seizoen lucratieve wedstrijden, waardoor ze niet fit zijn voor de trials. Johnson liep voor veel geld tegen Bailey en raakte geblesseerd. Zijn keuze.”

G. Reinier, woordvoerder van de Internationale Federatie IAAF: “Wij zijn deze week de discussie begonnen of wij regerend wereldkampioenen moeten uitnodigen hun titel te verdedigen. Zo ja, dan kan het zijn dat Johnson en O'Brien alsnog meedoen, want zij waren twee jaar geleden de kampioenen van Gothenburg. Het grootste probleem is niet dat we bang zijn dat de sterkste atleten niet mee zullen doen. Kijk maar naar de uitslagen van de eerste dag van de trials, er zullen altijd goede vervangers zijn. We vragen ons alleen af of het eerlijk is om de kampioenen automatisch mee te laten doen.”

Robert de Wit, tienkamper: “Als je zoveel mensen hebt die naar een WK kunnen, moet je ergens selecteren. Waarom dan niet via een rechtstreeks duel? Je kunt er moeite mee hebben dat sommigen dan door een blessure meteen zijn uitgeschakeld, maar van de andere kant weet je als atleet dat er in een jaar twee belangrijke wedstrijden zijn: de trials en het WK. Je moet zorgen dat je dan kunt presteren.”