SILLEBUB'S REHABILITATIE

De Engelse keuken kent de syllabub, een toetje dat met weinig inspanning te maken is en het altijd goed doet in zoete huishoudens. In Hollandse huishoudens kende men vroeger de sillebub en het betrof vrijwel hetzelfde nagerecht met dien verstande dat de Hollandse versie geen cognac bevatte.

De sillebub werd bereid met citroensap, heel veel suiker en droge witte wijn, dat alles te zamen schuimig geklopt met veel slagroom. De invloed van de huishoudscholen op de burgerlijke keuken in Nederland berustte vooral op het principe: degelijk en gezond maar geen cent teveel. Niet dat er in dit land ooit gebrek aan slagroom is geweest, maar het kost nog altijd een paar centen meer dan melk - om over de Engelse toevoeging van cognac in de syllabub nog maar te zwijgen. Zo werd de kwistig met room geklopte sillebub zuinigjes onder het kleed geveegd en bleven wij in de loop der jaren zitten met degelijke zuiveltoetjes als vla, pap en maïzenapudding met een smaakje. Nu de dure kant-en-klaar toetjes vol conserveringsmiddelen, kleurstoffen en mierzoete namaaksmaakjes de gekoelde zuivelschappen in dit land steeds breder vullen, wordt het tijd het vloerkleed eens op te lichten om onze verguisde sillebub tevoorschijn te halen die, zo is mij gebleken, vooral bij mannen zeer in de smaak valt. Niet alleen lepelen mannen graag uit de roompot, maar - en dat is eigentijdser - ze kunnen zo'n schuimzacht roomtoetje ook zelf in een handomdraai maken. Vader kookt op zondag graag met weinig inspanning en veel effect. Voor deze variant op de klassieke sillebub moet echter nog een tweetal sinaasappels worden geschild, dus vrees ik het ergste voor moeder. Aan het schoonmaken van sinaasappels hebben mannen een enorme hekel, behalve gepensioneerde grootvaders - die hebben de tijd aan zich. Maar niet getreurd, ook zonder die frisse partjes sinaasappel is dit toetje nog altijd een romig zachte sillebub met een luxueuze alcoholische uitspatting die de juffen van de huishoudscholen zou hebben doen huiveren.

Bereiding: Rasp 's morgens de schil af van een sinaasappel en pers de vrucht vervolgens uit. Doe 4 dessertlepels van het sinaasappelsap, de geraspte schil, de witte wijn en 1 dessertlepel Grand Marnier in een schone jampot, doe het deksel op de pot en laat het mengsel een dag 'trekken' in de ijskast. Roer er 's avonds de acaciahoning door en blijf roeren tot de honing is opgelost. Schil de navelsinaasappels tot op het vruchtvlees (inclusief het witte vliesje) en snijd de partjes met een scherp mesje tussen de vliezen uit (vang het uitlopende sap op). Verdeel de partjes en het uitgelopen sap over glazen coupes en sprenkel 2 eetlepels Grand Marnier over de sinaasappelpartjes. Giet het vruchtensapmengsel en de room bij elkaar in een hoge kom en klop dit met een mixer tot een dik en luchtig mengsel dat nèt niet meer van de kloppers afloopt. Verdeel de sillebub over de coupes en leg er ter garnering enkele stukjes geconfijte sinaasappelschil op. Direct serveren.

Benodigd voor 3 personen:

3 grote onbespoten sinaasappels

4 eetlepels droge witte wijn

Grand Marnier (rode band)

2 dessertlepels acaciahoning

2 dl ijskoude slagroom

4 geconfijte sinaasappelschilletjes, in stukjes (facultatief)