Het genoegen van een hangmat in de regen

Met een hangmat haal je niet alleen de zomer in huis, maar ook een paar problemen. Zoals het ophang-vraagstuk, het val-gevaar en de relationele crises. Twee deskundigen spreken uit eigen ervaring.

Niet bekend

De miljoenen die niet voor de lol in een hangmat hangen gebruiken meestal een dicht weefsel als mat. De uiteinden van de hangmat komen samen waardoor bij normaal gebruik twee opstaande randen ontstaan die de gebruiker mooi in het midden houden. De mat wordt laag en slap opgehangen. Tal van kleinbehuisden in Azië en Zuid-Amerika gebruiken hem dagelijks en blijken in staat in en vanuit de mat te koken, wild schoon te maken, met de kinderen te spelen, en godweetwat nog meer.

De gebruiks-hangmatten zijn mooi en tegenwoordig ook zo goedkoop, dat de impulsaankopen niet van de lucht zijn. Pas later treden de eigenaardigheden van de matten aan het licht. Dat ze nooit stilhangen, bij voorbeeld, en dat de kans op ongelukken groter wordt naarmate de mat horizontaler wordt gespannen. Niet alleen loost hij zijn lading dan makkelijker, ook de krachten in de koorden nemen snel toe, zoals het klassieke parallellogram van krachten leert. In ophangkoorden die een hoek van 150 graden met elkaar maken is de spanning twee keer zo groot als in koorden die een hoek van 120 graden maken. Zuid-Amerikaanse indianen kennen het parallellogram niet, maar hangen hun mat vaak nog slapper op, met een hoek van maar 100 graden. Daarbij blijft de onderzijde soms nog geen voet van de grond. Zijn veel springende diertjes te verwachten dan kan de hoogte worden opgevoerd tot twee voet. Meer voeten vergroot de kans op verwondingen bij materiaalbreuk.

De meeste matten eindigen in een oog of lus waaraan het ophangkoord met een schootsteek of dubbele schootsteek te bevestigen is. Het andere eind wordt met een mastworp om een boom vastgezet, desgewenst is de losse tamp dan nog eens door het mat-oog te halen. Binnenshuis worden de koorden met halve steken aan schommelhaken of stalen ringen vastgemaakt. Wie pinkdik polypropeen, manilla of ander touw gebruikt zit altijd aan de veilige kant. Niet de breuksterkte maar de mogelijke rek en vooral de stroefheid van het touw zijn van belang. Een mastworp hangt op stroefheid.

Er zijn er die denken dat er niets mooiers is dan een dutje in een hangmat die in de schaduw onder de bomen hangt. Maar nog genoeglijker is het om met de mat in de stromende regen te hangen, vooropgesteld dat er een dak is aangebracht. De junglehangmatten van de voormalige Nederlandse troepenmacht in Suriname hadden een tentdak, en zelfs een klamboe die tussen dat dak en de mat was gespannen. Aan hoofd- en voeteneinde bestond de klamboe uit uitzonderlijk dicht gaas, verderop kon meer lucht toetreden. De klamboe hield insecten tegen, en voorkwam dat de soldaat in woelige nachten uit de mat rolde. Natuurlijk had de mat ook een quick-release rits voor als de vijand plotseling opdook.