De toeschouwers worden bij 'Zestig' medeplichtigen

Voorstelling: Zestig door Theater te Water. Tekst en regie: Just Vink; spel: Anja de Boer, Miranda Bolhuis, Phillipien Bos, Bas de Bruijn, Rop Haverkort, Henry Scheer. Gezien: 10/6 theaterschip 'De Verwondering' in Bovensmilde. Tournee 13/6 t/m 27/9. Inl. (050) 318 50 35

Ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van Theater te Water is aan boord van 'De Verwondering' de cd 'De vrachtwagenchauffeur en andere successen volume 2'verkrijgbaar met een compilatie van liedjes van vorige producties. ƒ 25,-

Als we op de loopplank een papier in handen krijgen gedrukt, is er geen weg meer terug. We moeten gezamenlijk een lied instuderen want daarmee zullen wij, als vaste klanten van 'De Bruine Schuit', caféhoudster Annie verrassen die vandaag zestig is geworden. Nadat iedereen in het ruim van het schip een plaats heeft gevonden aan één van de met perzen beklede tafels zet het elektrisch orgel in en moeten wij inhaken met het refrein: 'Hou van jou / Prachtige vrouw'. Na de eerste maten zijn de bezoekers over hun schroom heen en zingen de meesten uit volle borst mee. Als later in de pauze buiten ook nog een groepsfoto wordt gemaakt voor het album dat Annie straks overhandigd wordt, is het alsof men elkaar al jaren kent. De stemming is uitgelaten, het feest kan niet meer stuk.

Het succes van het gezelschap Theater te Water dat dit 'verjaardagsfeest' heeft gearrangeerd op de eigen klipper 'De Verwondering' schuilt vooral in het feit dat het van de toeschouwers op een handige manier medeplichtigen maakt. Doordat het publiek wordt uitgenodigd aan de voorstelling deel te nemen, ontstaat binnen korte tijd een sterk saamhorigheidsgevoel hetgeen menigeen ertoe brengt hardop met de personages mee te leven alsof het goede bekenden zijn.

Theater te Water dat met het schip traditiegetrouw alleen de noordelijke provincies aandoet en voorstellingen bij voorkeur brengt in plaatsen waar geen theaterfaciliteiten zijn, weet precies hoe het de mensen moet bespelen: met directe emoties, simpele taal en een realistisch decor. Zestig van artistiek leider, tekstschrijver en regisseur Just Vink biedt een avond onbekommerd vermaak; dat het stuk intussen niet veel voorstelt lijkt niemand te deren.

Au fond is de tekst een opeenstapeling van clichés en zouteloze grappen met als lang verbeide climax een stripteaseshow voor jarige Annie die van niets weet. De feeststemming is echter niet zo optimaal als had gekund doordat de toekomst van het café onzeker is en personeel, familie en vrienden van de jarige met elkaar overhoop liggen.

Het zijn stereotiepe figuren en het spel is daar ook naar. Hendriks de tuinman, één van de initiators van het feest, is een hork met een provinciaals accent; er is een wufte zangeres met musicalervaring in shows van Joop van den Ende en er is de dorpse dochter van de caféhoudster die zich in het bijzijn van de zangeres een armzalig muurbloempje weet. De figuur van Annie is gek genoeg het minst uitgewerkt, haar karakter wordt voornamelijk bepaald door haar grijze pruik en schort.

Wat van deze avond vooral blijft hangen is de muziek. De acteurs hebben behoorlijke stemmen en er zijn een paar lekkere meezingers. Na afloop, op weg naar huis, klinkt in het hoofd het ingestudeerde lied voor Annie nog een tijd na.