Arnhemsgewijs zingt r & b in het Nederlands; Lauwe matties wreed gedist door schatjes

De r & b-groep Arnhemsgewijs zingt in het Nederlands maar wil zich toch niet los maken van de Amerikaanse cultuur. De groep, bestaande uit producer Edsel Camron en zangers Lloyd Wezer, Regillio Belliot en Benjamin Vlijt, maakten onlangs hun eerste cd.

Arnhemsgewijs: Wij Maken Geen Grappen (Mercury 534291-2).

Nederlandstalige r&b, is dat geen contradictio in terminis? De groep Arnhemsgewijs vindt van niet. Met zijn vieren maken ze typisch Amerikaanse r&b-muziek met Nederlandse teksten. Terwijl andere popgroepen met het woord 'baby' strooien, zingt Arnhemsgewijs nadrukkelijk 'schatje'. De teksten op hun debuutalbum Wij Maken Geen Grappen gaan over 'wreed gedist' worden door je vriendin en 'overleven in een jungle van beton.' Vrienden zijn 'matties' of 'hubbies' en als ze zingen dat iedereen op het feestje 'lauw' is, dan bedoelen ze niet dat het er een tamme bedoening is. “Met lauw bedoelen we gek,” zegt zanger Lloyd Wezer. “Zoals je gek kunt zijn van een meisje. Het heeft een dubbele betekenis, want je kunt gek zijn van verliefdheid, maar het is tegelijk ook een prettig gevoel. Als je in het Surinaams tegen iemand zegt dat hij lauw is, dan bedoel je eigenlijk prettig gestoord.”

Producer Edsel Camron en zangers Lloyd Wezer, Regillio Belliot en Benjamin Vlijt maken r&b van het hedendaagse soort, met zwoele close-harmonyvocalen en wortels in de Amerikaanse hiphop. Hun helden zijn Teddy Riley van Blackstreet, Quincy Jones en R. Kelly. “We zijn wel op de hoogte van oude rhythm & blues”, zegt Wezer. “In feite is onze muziek een vervolg op de funk en jazz die in Nederland al heel lang populair zijn. Maar met de soul van Otis Redding heeft het niet zo veel meer te maken. Vroeger had je nog niet zo veel technische hulpmiddelen en speelden ze alles op echte instrumenten. Bij de nieuwe r&b draait het veel meer om een beat die in de opnamestudio tot stand komt.”

Het moeilijkste bij het maken van hedendaagse r&b, zegt Camron, is om de drummachine aan het swingen te krijgen. “Ik ben begonnen met de simpelste apparatuur: een keyboardje en een eenvoudige drumcomputer. In het begin probeerde ik beats na te maken, zoals het ritme van 'Push It' van Salt'N'Pepa. Toen dat eenmaal gelukt was, kon ik aan mijn eigen muziek gaan werken. Pas later heb ik daar zangers bij gezocht. Op zichzelf klinkt een drumcomputer zo plat als een dubbeltje, vooral als je nog geen dure kunt betalen. Door veel naar jazz en hiphop te luisteren, heb ik geleerd hoe je de snare- en de bassdrum moet laten klinken om er swing in te krijgen.”

In Arnhem bestaat een gezonde r&b-cultuur, vindt Camron. Er worden regelmatig festivals georganiseerd en bij concerten in de jongerencentra Luxor en Willem I kunnen beginnende artiesten in voorprogramma's optreden. Hij prijst zich gelukkig dat Arnhemsgewijs in het kortstondig bestaan al een cd heeft kunnen uitbrengen. “Ik ken mensen die al zes jaar bezig zijn en die nog niet de kans hebben gekregen om te laten horen wat ze kunnen. Het is mijn ideaal om een eigen label te beginnen, zodat ik met meer artiesten kan werken en cd's uitbrengen. Bij Arnhemsgewijs ben ik niet de baas, maar denken we allemaal mee over de muziek. Neem bijvoorbeeld het nummer Alleen jij maakt me gelukkig. Dat was bedoeld als r&b, maar toen we er mee bezig waren begon Lloyd spontaan een bubblin'-ritme dwars door de beat heen te spelen. Zodoende is er iets van de Surinaamse cultuur in onze muziek doorgedrongen. Logisch, want we praten ook afwisselend Nederlands en Surinaams met elkaar, zoals je aan een woord als mattie kunt horen.”

Het publiek moest er in eerste instantie erg aan wennen, zegt Camron, dat Arnhemsgewijs in het Nederlands zingt. “Zelfs mijn moeder vond het eerst maar vreemd. Pas toen we in Nederland Muziekland moesten optreden met onze eerste single 'Je hebt me gebruikt', merkten we dat we de mensen heel enthousiast konden maken en dat ze het een origineel geluid vonden. Het publiek heeft eigenlijk bepaald dat we er mee door zijn gegaan. In onze omgeving waren er ook mensen die onze beat veel te vet vonden om er Nederlandse teksten op te zingen.”

Losmaken van de Amerikaanse cultuur willen ze zich niet. Er kan hooguit sprake zijn van een kruisbestuiving, zegt Edsel Camron. “Je moet op de hoogte blijven van de Amerikaanse r&b om de nieuwste ontwikkelingen te volgen. Uiteindelijk denk ik dat wij ook weer Engelstalige muziek gaan maken, want het Nederlands taalgebied is te klein voor onze ambities.” De Nederlandse taal heeft een hardere klank, vindt Lloyd Wezer, maar je kunt er dezelfde gevoelens mee uitdrukken. “Op de melodie van Alleen jij maakt me gelukkig kan ik net zo mooi Only you can make me happy zingen. Voor ons is het geen kunst om op het Engels over te schakelen. Dat hebben wij voor op de Amerikanen, want die zullen nooit een geloofwaardig r&b-nummer in het Nederlands kunnen zingen.”