The Scene is avond lang een ernstige jukebox uit 1978

Concert: The Scene flashback to the year '78. Gehoord: 9/6 Stairway To Heaven, Utrecht. Herhaling: 11/6 Plan C Rotterdam, 17/6 Overstag Groningen, 18/6 Le Monde Enschede, 23/6 Bolle Tilburg, 25/6 Clinique Maastricht, 26/6 Paradiso Amsterdam.

“We gaan iets vreemds doen”, kondigt zanger Thé Lau van The Scene aan. “We zijn vanavond een jukebox.” In het kader van de door sigarettenfabrikant Marlboro georganiseerde serie Flashback, waarin Nederlandse popgroepen muziek van hun helden spelen, doet The Scene een aantal optredens met favoriete nummers uit 1978 - en een enkele uit '77 erbij gesmokkeld. De korte tournee begon maandagavond in het Utrechtse muziekcafe Stairway To Heaven.

De normaliter Nederlandstalige groep speelde deze keer alleen Engelstalige liedjes. Het was al snel duidelijk dat de band in 1978 veel naar punk en new wave luisterde: Elvis Costello, Stranglers, Buzzcocks, Iggy Pop en The Ramones, om maar wat te noemen. De keus van The Scene was smaakvol, en niet al te voor de hand liggend: naast bekende hits als Patti Smith's 'Because The Night' en Ian Dury's 'Sex And Drugs And Rock & Roll' waren ook mooie obscuurder klassiekers als Magazine's 'Shot By Both Sides' en 'Another Girl, Another Planet' van The Only Ones te horen.

The Scene speelde de nummers met veel liefde, en probeerde zo dicht mogelijk het origineel te benaderen. Alleen wat de zang betreft lukte dat niet zo goed: Thé Lau's duidelijke accent maakte nog eens duidelijk waarom hij ervoor koos in het Nederlands te zingen, en hij probeerde gelukkig niet precies zo te zingen als de originele zangers - dat zou te geforceerd zijn geweest. Bovendien klonk het vaak wel goed, temeer omdat te merken was dat hij erg van de liedjes hield, en even gepassioneerd zong als bij normale Scene-optredens. De uitvoeringen waren gelukkig niet van de vrijblijvende perfectie die coverbands nastreven.

Misschien was het aardig geweest als de groep ook een paar nummers meer naar zich toe had getrokken, bijvoorbeeld door liedjes te vertalen. Van een van de gespeelde hits, 'Fire' van The Pointer Sisters, bestaat trouwens een mooie Nederlandstalige versie die Wim T. Schippers ooit onder de naam Harko Wind maakte: Vuur. Iets meer humor (disco?) zou de avond nog vermakelijker kunnen maken.

Opvallend was het ontbreken van Nederlandse pop uit '78: geen 'Saturday Night' van Herman Brood, of bijvoorbeeld 'Hey Girl' van Gruppo Sportivo (van het album Back To 78, per slot van rekening). Eveneens merkwaardig: The Scene is, op het podium althans, een groep van niet-rokers. Of zouden ze niet van Marlboro houden maar de sponsor niet tegen het hoofd willen stoten door iets anders te roken?