'The mailman' uit schaduw van Michael Jordan; Malone maakt dure missers goed

Karl Malone is de 'meest waardevolle speler' in de Amerikaanse basketbalcompetitie. Vannacht speelt hij met Utah Jazz het vijfde duel om de NBA-titel tegen Chicago Bulls. De tussenstand is 2-2.

ROTTERDAM, 11 JUNI. Een kleine maand geleden werd Karl Malone door de Amerikaanse media uitverkozen tot 'meest waardevolle speler' (MVP) in het reguliere seizoen van de NBA, de professionele Amerikaanse basketbalcompetitie. De forward van Utah Jazz kreeg 986 stemmen, elf meer dan viervoudig MVP-winnaar Michael Jordan. “Bedankt voor het uitlenen van de trofee, Michael”, grapte Malone toen hij het nieuws hoorde.

Met uitzondering van de staat Utah, waar Malone in Salt Lake City aan zijn twaalfde seizoen voor de Jazz bezig is, werd de uitverkiezing van de 33-jarige speler in de VS met de nodige scepsis ontvangen. Niet alleen door miljoenen basketbalfans, ook door menig journalist - waarschijnlijk vooral door journalisten die voor Jordan hadden gestemd.

Zij meenden alsnog hun gelijk te krijgen in de slotseconden van de eerste wedstrijd van de best-of-seven om het Amerikaans kampioenschap tussen Jordans Chicago Bulls en Malone's Jazz, vorige week zondag in Chicago. Bij een gelijke stand en negen seconden op de klok mocht Malone twee vrije worpen nemen. Hij miste de eerste, hij miste de tweede. De rebound van de tweede vrije worp was voor Jordan. In de tegenaanval creëerde His Airness zijn eigen kans, een schot dat in de allerlaatste seconde door de basket viel en de Bulls de overwinning bezorgde.

Een verslaggever van de Washington Post was duidelijk in zijn mening. “Karl Malone is een prachtige speler. Michael Jordan is de meest waardevolle speler. De grootste speler ooit. Niet door een verkiezing, maar door zijn prestaties.” De mening van de verslaggever wordt gedeeld door het gros van de Amerikaanse basketbalfans. Zelfs Malone was het niet eens met zijn uitverkiezing. Na de verloren wedstrijd met Jordan als uitblinker, werd hem gevraagd wie de meest waardevolle speler is. Zijn antwoord, een tikje snibbig: “Wat wil je dat ik zeg, Michael Jordan? Nou, het spreekt voor zich, het is Jordan. Daar hoeven we niet eens over te discussiëren.”

Die zondagavond in Chicago was een zwarte avond voor Malone. Eindelijk was zijn jarenlange droom uitgekomen: met Utah de finale van de NBA halen. En juist hij had de Jazz de eerste, verrassende overwinning op de Bulls in de play-offs kunnen bezorgen, nog wel in een uitwedstrijd tegen de torenhoge favoriet en titelverdediger uit Chicago. Maar hij faalde als een pupil in zijn eerste wedstrijdje. Na afloop kreeg hij menig provocerende opmerking van Bulls-spelers over zich heen. “De postbode bezorgt blijkbaar niet op zondag”, zei sterspeler Scottie Pippen. De bijnaam van Malone is The Mailman, omdat hij in zijn lange NBA-carrière altijd op tijd, op het juiste moment, heeft 'bezorgd', heeft gescoord.

Pippen was een week later wel zo eerlijk zijn mening te herzien. “Hier in Salt Lake City bezorgt de postbode kennelijk wel op zondag.” Dat was na afloop van de vierde wedstrijd in de play-offs. In dat duel nam Malone zeventien seconden voor het einde opnieuw twee vrije worpen. Deze keer faalde hij niet, waardoor Utah won en de stand in de finaleserie 2-2 werd. Direct na afloop van de partij hing een geëmotioneerde Malone even in de armen van Jazz-trainer Jerry Sloan. De opluchting was groot, na een week waarin hij zich door zijn missers in Chicago en de daaruit voortvloeiende media-commentaren miskend moet hebben gevoeld.

Malone geldt al jaren als één van de beste basketballers in de NBA. Naast zijn MVP-uitverkiezing werd hij recentelijk ook uitgeroepen tot één van de vijftig beste spelers in de vijftigjarige geschiedenis van de NBA. Maar in zijn professionele carrière is hij nooit uit de schaduw getreden van de supersterren die het Amerikaanse basketbal het afgelopen decennium heeft gekend. Supersterren als Larry Bird, 'Magic' Johnson en Michael Jordan.

Malone trad alleen in de schijnwerpers toen de met het HIV-virus besmette Johnson in 1992 bekendmaakte zijn rentree te willen maken. Malone meende dat Johnsons meespelen risico's voor zijn collega's op de speelvloer met zich meebracht. Later kwam hij van zijn mening terug, nadat hij meer informatie had gekregen over de manier waarop het virus zich verspreidt.

Malone is vooral een gewone jongen. Hij draagt spijkerbroeken in plaats van de bij zijn meeste NBA-collega's geliefde Armani-pakken. Eigenlijk is Malone net als zijn club, Utah Jazz. Ooit begonnen in jazzstad New Orleans, inmiddels al weer vele jaren gehuisvest in het rustige, 'provinciale' en daardoor vrij anonieme Salt Lake City. De laatste jaren is de Jazz goed genoeg voor het bereiken van de play-offs, maar nooit goed genoeg voor het bereiken van de finale.

Dit seizoen plaatste Utah Jazz zich wel voor de finale. Met dank vooral aan Malone en zijn 35-jarige maatje John Stockton, die aan zijn dertiende seizoen bij Utah bezig is. Het tweetal maakte deel uit van de Amerikaanse Dream Teams op de Olympische Spelen van Barcelona en Atlanta. Stockton en Malone vormen in de NBA een uniek duo. De weinig opvallende Stockton is de man van de fraaiste assists, niet zelden is de 2.06 meter lange Malone de koele afmaker. In zijn twaalf NBA-jaren is hij goed voor ruim 25.000, veelal door Stockton voorbereidde punten.

Het is verrassend dat Utah na vier wedstrijden in de play-offs op gelijke hoogte staat met de Bulls. De club werd nauwelijks kansen toegedicht tegen de superieur geachte Bulls. Vannacht wordt de vijfde wedstrijd gespeeld in Salt Lake City, waar de Jazz voor een voornamelijk uit mormonen bestaand publiek vrijwel onverslaanbaar is. Wedstrijd zes en indien nodig zeven worden in Chicago gespeeld. Mocht Utah in United Center, de thuishaven van de Bulls, de titel veroveren, dan zal Malone met een glimlach aan zijn eerder gemaakte missers terugdenken.