Vriesekoop neemt op EK weer afscheid

AMSTERDAM, 10 JUNI. Een rentree mogen we het niet noemen, de eenmalige terugkeer van Bettine Vriesekoop. De tafeltennisster nam vier maanden geleden tijdens het toptwaalf-toernooi in Eindhoven huilend afscheid van vrienden, collega's en toeschouwers. Gisteren verkondigde ze op een persbijeenkomst in het Amsterdamse Hilton-hotel met een brede glimlach haar gewijzigde plannen.

Vriesekoop is volgend voorjaar de Nederlandse trekpleister van het Europees kampioenschap, dat ook in Eindhoven wordt gehouden. “Het is geen comeback, meer een gastoptreden”, vertelde ze met nadruk. Ze neemt deel aan het enkelspel en de dubbelspelen. Het fysiek zware landentoernooi laat de 35-jarige speelster schieten. Ze krijgt een soort wildcard van de Nederlandse tafeltennisbond (NTTB), die in totaal acht plaatsen ter beschikking heeft voor het EK vrouwen. Door het knockout-systeem kan haar heroptreden van korte duur zijn. “Ik kan wel verliezen maar niet meer afgaan”, luidde haar reactie.

Naast Vriesekoop keek directeur J. Kloppert van marketingbureau Advantage International zichtbaar tevreden de zaal in. Hij was er in geslaagd de beste en verreweg de bekendste Nederlandse speelster voor het EK te strikken. “De laatste poortjes van haar carrière”, sprak Kloppert. Hij is door de NTTB ingehuurd om het evenement tot een commercieel en sportief succes te maken.

Kloppert is vooral bekend als organisator van het internationale tennistoernooi in Rosmalen. Advantage regelt onder meer de zakelijke beslommeringen van tennisser Richard Krajicek. Van tafeltennis begreep de directeur tot afgelopen winter vrij weinig. “Ik wist niet eens hoe groot en licht het balletje is”, zei Kloppert gisteren.

Het contract tussen Advantage en Vriesekoop is een lucratieve zaak voor de speelster en een slimme zet van de organisator. Kloppert hoopt door de deelname van Vriesekoop meer publiek te trekken in Eindhoven. Hij wil met tafeltennis dezelfde kant op als met tennis. Meer geld, meer uitstraling, minder het imago van de geitenwollensokkensport.

Vriesekoop wil zich inzetten voor de popularisering van het pingpong in Nederland. “Tafeltennis is een volwaardige, internationale sport. Het verdient meer aandacht dan het op dit moment krijgt. Daarom kon ik ook geen 'nee' zeggen. Al geef ik toe dat het geld een grote rol heeft gespeeld.”

De beslissing van Vriesekoop om nog één keer op internationaal niveau te spelen, past in het beeld dat zij de afgelopen twintig jaar heeft opgeroepen. Ze wisselde fraaie overwinningen af met onverklaarbare inzinkingen. Ze nam al eens eerder afscheid, na de Olympische Spelen van Seoul in 1988. Een jaar later ging haar rentree gepaard met wisselvallig spel en wisselende humeuren. Ze won voor de tweede keer een Europese titel in 1992, maar bleef op mondiaal niveau in de subtop steken. Zelfs haar afscheid in februari had een tweeslachtig karakter. Ze heeft nog een doorlopend contract bij De Treffers in Klazienaveen. Op clubniveau plakt ze er nog een jaartje aan vast.

Vriesekoops beslissing is niet uitzonderlijk. Veel topsporters kunnen maar moeilijk afscheid nemen van hun favoriete bezigheid. Bij sommigen speelt de financiële afweging een rol. Bij anderen heeft de liefde voor de sport de doorslag gegeven om het afscheid uit te stellen. Tijdens het aftrainen bleek het lichaam nog zo soepel en gewillig, dat één gesprek vaak voldoende was om de draad weer op te pakken.

Vriesekoop heeft verschillende redenen voor haar 'gastoptreden' in Eindhoven. Als studente sinologie kan ze het geld goed gebruiken, hoewel ze als model in Playboy en als interviewer voor Nieuwe Revu de nodige spaarcenten heeft verdiend. Ze moet in Eindhoven als publiekstrekker dienen en zou daar misschien ook wel voor een onkostenvergoeding willen optreden. “Ik heb nooit alleen voor het geld getafeltennist. Dan zou ik allang gestopt zijn. Ik heb er namelijk niets aan overgehouden.”

Bovendien is ze oprecht begaan met de toekomst van het tafeltennis in Nederland. Ze heeft door de jaren heen het spelniveau van de jongere generaties met een kritisch oog gevolgd. Ze mist de bezieling bij de nationale topspelers en noemt China als lichtend voorbeeld. “Daar hebben ze nog het geduld om zes uur per dag te trainen”, vertelde ze afgelopen winter in een vraaggesprek. “In Nederland kan de jeugd het ene been niet voor het andere zetten.”

Vriesekoop vindt dat ze met haar deelname aan het EK de doorstroming van talentvolle jongeren niet in de weg staat. “Als de jeugd sterk genoeg was, zou ze haar plaats wel opeisen. Blijkbaar zijn ze nog niet van het vereiste niveau.” Ook topsportmanager T. van Happen van de NTTB heeft geen bezwaren tegen een terugkeer van Vriesekoop. “We hadden de indruk dat het lampje bij Bettine na de Spelen in Atlanta was gedoofd. Maar blijkbaar is ze nog niet helemaal uitgespeeld. We zijn heel blij dat we haar voor ons karretje hebben kunnen spannen.”