Huisarts (1)

Het artikel van Eelco Runia (Z 24 mei) schetst mijns inziens wel een heel zielig beeld van ons huisartsen: tobbend, en als je vervolgens burn out raakt, heb je eenvoudig een te overspannen gezondheidsidee en te overspannen verwachtingen van jezelf. Het probleem wordt zo teruggevoerd tot de persoon van de huisarts, en dit lijkt mij een reductie van de werkelijkheid.

Het verbaast me dat in dit artikel niet meer de nadruk valt op extreme werkomstandigheden! Daar waar een 38-urige werkweek als normaal wordt beschouwd, wordt het als een vanzelfsprekendheid beschouwd, dat een huisarts dagelijks vijftig tot zestig patiënten-contacten heeft, waarin de arts nauwlettend, met aandacht, belangstelling en deskundigheid een consult moet voeren met elke individuele patiënt. En daarbovenop komen de diensten, eisen van deskundigheidsbevordering etc. Mijns inziens mag en moet gewoon onder ogen gezien worden dat dit voor een normaal mens niet op te brengen is!

Een voor de hand liggende vraag is waarom dit vroeger wel kon, en nu niet meer.Simpel, omdat de patiëntencontacten veelvuldiger en intensiever zijn en dus veel meer (psychische) energie kosten.

Voor een deel hebben de medici dat aan zichzelf te wijten: zijzelf en de media wekken nog steeds de indruk, dat de geneeskunde overal een oplossing voor heeft. Bovendien worden door de secularisatie zingevingsproblemen en relatieproblemen gemedicaliseerd: niet meer van pastoor of dominee, maar van de dokter wordt de oplossing verwacht. En dan zijn er nog de aanpassingsproblematiek, eenzaamheid, werkloosheid onder allochtonen. Hiermee is een ongebreidelde, nog steeds toenemende stroom van hulpvragen op ons afgekomen en wordt van ons verwacht er een medische oplossing voor te geven. En dit vereist nu zo ontzettend veel tact, wijsheid, geduld en energie, namelijk om het probleem te ontmedicaliseren, en de patiënt te wijzen op gedeelde verantwoordelijkheid voor gezondheidsproblemen.

De meest realistische oplossing voor de huisarts van nu lijkt me niet je laten behandelen voor overspannen ideeën en verwachtingen, maar gewoon een dag minder gaan werken. Dit is niet alleen heilzaam voor de persoon van de dokter, maar ook voor zijn patiëntcontacten en de relaties in de privésfeer.