Virtueel de baas in Den Haag

Edutainment is het toverwoord bij huidige makers van cd-roms. Een boodschap spelenderwijs overbrengen lijkt bijna een noodzaak om een kostbare produktie in het Nederlands te kunnen maken. De producent, zo is het idee, boort dan twee markten aan: die van de leergierigen en die van de liefhebbers van spelletjes.

Binnen het genre is Het Binnenhof (79,95 gulden) van NIB Software een redelijk geslaagd voorbeeld. Op een prettige, mooi vormgegeven en vaak grappige manier raakt de gebruiker van 16 jaar en ouder bekend met het politieke spel in Den Haag. Begeleid door de commentaarstem van Harmke Pijpers kan hij in de huid kruipen van ministers, Kamerleden, actievoerders, ambtenaren en journalisten en leert daarbij over regels en gebruiken.

Voor de speler zich in de politiek waagt, moet hij wel eerst even in een krant lezen wat er heden ten dage zoal op het Binnenhof gebeurt. De regering heeft zojuist het IJssel Delta-plan gelanceerd. Het IJsselmeer moet worden leeggepompt en de polder moet worden bebouwd met industrie, woningen en een tweede nationale luchthaven. Actievoerders lopen zich warm en desgewenst levert de krantenjongen commentaar, zo van de straat: “Ze willen dat IJsselmeer volstoppen met computerfabrieken. Iedereen leest dan straks de krant op de computer, ben ik mijn baan kwijt.”

Wie wil kan zich zelf verkiesbaar stellen, maar moet dan wel even weten of hij aansluiting zoekt bij een bestaande groepering of zelf een partij opricht. Telkens wordt duidelijk wat voor zo'n stap nodig is, zoals inschrijvingen in de 19 kieskringen waarvoor per kring 10 handtekeningen en 1.000 gulden nodig zijn. De actieve of passieve kiezer kan uitzoeken bij welke partij hij zich het beste thuisvoelt. Daarbij is helaas gebruik gemaakt van verkiezingsprogramma's en lijsten uit 1994. Zo blijkt de GPV nog steeds tegen het afschaffen van de opkomstplicht voor het leger, en kan een christen-democraat stemmen op Elco Brinkman. Eneüs Heerma staat op nummer vijf en ene Jaap de Hoop Scheffer kent het programma niet.

Echt leuk wordt het als de speler in de huid van een Kamerlid kruipt. In de fractie wordt besproken wat te doen met de partijgenoot en minister van Defensie die naar is gebleken zich in een grijs verleden heeft ingeschreven bij het Franse Vreemdelingen Legioen. Als je hem blijft steunen, komt je dat in de wandelgangen op een persoonlijk bedankje van de bewindsman te staan. Veel zal het niet helpen. In de Kamer wordt een motie van wantrouwen aangenomen en de minister stapt op.

In een commissievergadering debateer je met de minister van Justitie over een verbod op geestverruimende paddestoelen, terwijl je in de grote zaal het IJssel Delta-plan kunt becommentariëren. Je mag zelfs een kijkje nemen in de Treveszaal waar de ministerraad discussieert over de bestemming van een meevallende gasopbrengst. Daarbij kun je een keuze maken tussen een linkse, centrum of rechtse regering waarbij ministers kunnen worden aangeklikt die vervolgens hun zegje doen. De linkse minister van Defensie denkt dat het geld beter op een ander ministerie besteedt kan worden, terwijl zijn rechtse ambtsgenoot een sterk defensie-apparaat wil opbouwen ter verdediging van het IJssel Delta-gebied.

Geen woord hier over zijn slippertje bij het Franse leger. Zodra je in de huid van deze minister kruipt zul je van je secretaresse horen dat je bij de minister-president in het torentje wordt verwacht. Daar bespreek je met de premier of je vrijwillig ontslag neemt of doorvecht. Maar je lot staat vast, in de Kamer zul je sneuvelen.

En daarin schuilt het bezwaar van deze cd-rom. Hij heet wel interactief, maar het verloop van de gebeurtenissen kun je nauwelijks beïnvloeden. Wie echt wil spelen moet een spel kopen.