Opsomming zonder spanning

Phillip Margolin: Rookgordijn. CPNB, vert. Tom van Son, 90 blz. gratis bij aankoop van een boek ter waarde van ƒ 29,50

Elk jaar organiseert de Stichting CPNB in juni de Maand van het Spannende boek. Hoewel de stichting zich door haar naam verplicht tot het propaganderen van het Nederlandse boek, is het geschenkboekje voor de Spannende Maand ook dit jaar geschreven door een buitenlandse auteur. Voor Nederlandse beoefenaars van het genre, en er zijn er genoeg, moet dat aankomen als een regelrechte belediging. Een rechtvaardiging voor de keuze van de CPNB zou kunnen zijn, dat de buitenlandse auteur die in de arm genomen is zulke fantastische boeken schrijft dat de tijd rijp is om de Nederlandse lezer er op grote schaal kennis mee te laten maken.

De vraag is of dat inderdaad geldt voor de boeken van Phillip Margolin, die in opdracht van de CPNB Rookgordijn schreef, een negentig bladzijden tellend boekje dat in een oplage van 355.000 exemplaren verschijnt.

De Amerikaanse strafpleiter Phillip Margolin schrijft sinds enkele jaren juridische thrillers. Bekend werd hij vooral met Gone, But Not Forgotten. Met dat verhaal over de confrontatie tussen advocate Betsy Tannenbaum en een seriemoordenaar, die bij elk slachtoffer dat hij maakt als visitekaartje een zwarte roos achterlaat, verraste Margolin door als geen ander een beklemmend, haast hypnotiserend gevoel van spannning op te roepen.

Helaas heeft hij de kwaliteit van Gone, but not forgotten sindsdien niet meer geëvenaard. Zijn laatstverschenen boek, The Burning Man, is er een slap aftreksel van. Hoewel de plot goed in elkaar zit faalt Margolin in de uitwerking. Het verhaal blijft steken in het schematische, de personages komen niet uit de verf en het ontbeert elke intensiteit en originaliteit. Met de kwaliteit van Rookgordijn is het, jammer genoeg, niet veel beter gesteld.

Het verhaal draait om advocaat Alan Parks, werkzaam in de 'rimboe' van het plaatsje Laurel Couny in Oregon, die betrokken raakt in een ontvoeringszaak met fatale gevolgen. Nauwelijks heeft Parks de in de zaak veroordeelde projectontwikkelaar Paul McCann vrijgepleit wegens een vormfout of zijn beste vriend wordt in dezelfde zaak beschuldigd van moord. Van spanning is pas sprake, als Parks tegen het eind van het verhaal zelf in actie komt.

Hoe aardig de intrige ook is die Margolin bedacht, de uitwerking ervan is zo minimaal dat Rookgordijn niet veel meer is dan een opeenvolging van mededelingen.