ITALO-AMERICAN KITCHEN-RAPE

In de alom geprezen film 'Big night' vol prachtige kook- en eetscènes worden onvergetelijke zinnen gesproken. Primo, de kok van restaurant 'Paradise', waar authentiek Italiaans wordt gekookt en gegeten, verafschuwt het aan de Amerikaanse smaak aangepaste eten van het nabijgelegen restaurant 'Pascalls Italian grotto'.

Voor eigenaar Pascal is Amerika het land van 'fucking opportunities'. Zijn motto is. 'Give the people what they want. Later you will give them wat you want'. Tot verdriet van Primo is Pascalls restaurant een groot succes. Primo: 'Do you know that is going on in that restaurant everynight? Rape! Rape!'. Hoe historisch verantwoord deze film is blijkt uit het boek van Harvey Levenstein. In 'Paradox of plenty - a social history of eating in modern America' (Oxford University Press) wordt beschreven hoe de Amerikanen aanvankelijk niets moesten hebben van al die eigenaardige gerechten die door de Italiaanse immigranten werden geïntroduceerd.

Na een bezoek aan een Italiaanse familie rapporteerde een maatschappelijk werker: 'Eten nog steeds spaghetti, zijn nog niet geassimileerd'. Maar nadat de Amerikaanse huisvrouwen hadden ontdekt dat spaghetti met tomatensaus, geraspte kaas en gehaktballen een snelle, goedkope en voedzame maaltijd was verschenen er in allerlei damesbladen Italiaanse recepten die aan de Amerikaanse smaak en de behoefte aan snel-klaar werden aangepast. Beetgaar bestond toen nog niet en knoflook was vies. In het blad Life verklaarde de baseball speler Joe Dimaggio dat hij echt geen olijfolie in zijn haar smeerde en ook niet naar knoflook rook. Dat was in 1939. Het blad 'Good Houskeeping' publiceerde het recept voor flink doorgekookte spaghetti waaraan tomatensoep en worcestershiresaus moest worden toegevoegd. Heel populair bleek ook het in de oven gebakken 'Frankaroni loaf', dat werd gemaakt van gekookte elleboogmacaroni, waarop met geraspte kaas en broodkruimels bedekte frankfurter worstjes werden gelegd.

De warme Frankeroni werd tenslotte met de inhoud van een blik tomatensoep overgoten en in stukken gesneden. Een typische gerecht voor 'Pascalls Italians Grotto'! Voor lezers die bang zijn dat ze hun gerechten niet Italiaans genoeg klaarmaken en op authentieke wijze opeten is er het onlangs verschenen, zeer informatieve en leesbare boek van Florine Boucher: 'Italiaanse smaken - Pasta' (uitgeverij Nijgh & Van Ditmar). Het snelle recept van vandaag kreeg ik vande Anglo-Italo-kookboekenschrijfster Valentina Harris. Zij maakt furore met een nagerecht dat zeer snel klaar is. Zorg dat de vruchten die in de ingrediëntenlijst worden vermeld schoongemaakt klaar staan. Schep de vruchten door elkaar. Roer er een flinke scheut Disaronno Amaretto (of een andere likeur) door. Breek de meringues in stukjes en schep ze op het aller-aller-allerlaatste moment door dit nagerecht dat onmiddellijk wordt opgegeten.

750 gram verschillende soorten vruchten, bijvoorbeeld frambozen, blauwe bessen, aalbessen, stukjes meloen, aardbeien enz.

I wijnglas Disaronno Amaretto

100 gram schuimpjes

(meringues)