Marshallhulp

Max Pam heeft gemeend de lezers te moeten trakteren op een staaltje van smakeloze en ongepaste journalistiek met betrekking tot de herdenking van de Marshallhulp, die de VS vijftig jaar geleden beschikbaar stelden aan een door de oorlog ontredderd Europa (NRC HANDELSBLAD, Achterpagina, 30 mei).

Mij dunkt dat wij trots kunnen zijn dat die herdenking in Nederland plaatsvond en dat wij met eerbied en soms met ontroering de voortreffelijke toespraken hebben aangehoord die minister-president Kok, president Clinton en de heer Sedee hebben gehouden. En hoe reageert mijnheer Pam? Met kraken en dirtymindedness.

De kunst in het leven is opbouwen en niet (zinloos en op minderwaardige wijze) afbreken. Het ging om herdenking van de Marshallhulp en smakeloze details terzake aantijgingen tegen president Clinton, waarop mijnheer Pam ons vergast, zijn zonder enig belang, omdat zij niets zeggen over een aan president Clinton verweten intimidatie.

Conclusie: derderangs, kwetsend en strijdig met moderne opvattingen van privacy.