Geen respect voor gevestigde namen op Roland Garros

PARIJS, 5 JUNI. Een Belg en een Braziliaan maken morgen in Parijs uit wie als eerste ongeplaatste speler doordringt tot de eindstrijd van de Open Franse tenniskampioenschappen. Dirk Dewulf versus Gustavo Kuerten, de nummer 122 van de wereld tegen de nummer 66. Een week geleden was die bezetting goed voor een partij uit de eerste of tweede ronde van een willekeurig ATP-toernooi.

Dat beide outsiders elkaar een finaleplaats op Roland Garros zouden betwisten, leek ondenkbaar. Un tournoi incroyable!, kopte de Franse sportkrant L'Equipe gisteren met vette letters op de voorpagina.

Daarmee is niets te veel gezegd. Nooit eerder drongen in Parijs drie ongeplaatste spelers - naast Dewulf en Kuerten sinds gisteren ook Patrick Rafter - door tot de halve finales. De Zweed Mats Wilander was vijftien jaar geleden de laatste niet-geplaatste speler die het toernooi op zijn naam schreef. De laatste keer dat een ongeplaatste speler de finale op Roland Garros bereikte was drie jaar geleden toen de Spanjaard Alberto Berasategui in de eindstrijd tegenover landgenoot en latere winnaar Sergi Bruguera stond.

Van de huidige vier halve finalisten behoort diezelfde Bruguera met zijn zestiende positie op de plaatsingslijst tot de beschermde spelers. Die status dankt de 26-jarige Catalaan, momenteel nummer negentien op de wereldranglijst, aan de afwezigheid van een groot aantal topspelers, onder wie Boris Becker, Andre Agassi, Thomas Enqvist, Todd Martin en Michael Stich. Allen zijn geblesseerd of voelden weinig voor een bezoek aan Parijs. Pete Sampras verscheen wel in de Franse hoofdstad, maar had in de derde ronde tegen Magnus Norman last van darmstoornissen en verloor van de jonge Zweed.

Het verbazingwekkende verloop van het toernooi op Roland Garros bevestigt de stelling die veel tennissers al geruime tijd verkondigen. Het verschil tussen spelers uit de toptien en spelers uit de tophonderd en daarboven wordt alsmaar kleiner. “Iedereen kan de laatste jaren van iedereen winnen. Het respect op de baan is verdwenen”, zegt Alex Reijnders, de Nederlandse tenniscoach van Paul Haarhuis, Jacco Eltingh en Sjeng Schalken. “De plaats op de wereldranglijst zegt weinig meer, het is een momentopname. Dit toernooi bewijst wat iedereen eigenlijk al heel lang wist.”

Titelverdediger Jevgeni Kafelnikov, dinsdag in vijf sets bedwongen door paradijsvogel Kuerten, zinspeelde na afloop van zijn uitschakeling op een vervlakking binnen het profcircuit. “Sterren als Nastase en McEnroe zijn voorgoed verleden tijd. Jongens uit de toptien kunnen zomaar verliezen in de eerste paar ronden. Zo steekt tennis momenteel helaas in elkaar.”

Coach Reijnders wijst daarnaast op de mentale omschakeling zodra een speler een paar ronden heeft overleefd. “Na de derde, vierde ronde hebben spelers als Kuerten en Dewulf helemaal niets meer te verliezen, laat staan dat ze nog enig ontzag tonen voor geplaatste spelers. Ze slaan wat ze raken willen en verkeren in een roes.”

Rafter (24) sprak gisteren na zijn zege op Blanco van een doorbraak van een nieuwe generatie. Reijnders kan zich vinden in die stelling. Volgens de tenniscoach zijn Dewulf (25) en Kuerten (20) beslist geen eendagsvliegen. “Daarvoor zijn ze te compleet. Bij een grandslamtoernooi win je niet zomaar vijf wedstrijden op rij.”

Ook de ondergrond heeft mogelijk bijgedragen aan het succes van Kuerten en Dewulf. Volgens veel spelers is het gravel in Parijs, normaal gesproken de traagste van alle baansoorten (gras, gravel, hardcourt en tapijt), dit jaar anders van samenstelling. “Het lijkt wel een hardcourtbaan, zo hoog stuiteren die ballen op”, zei Petr Korda maandag na zijn nederlaag in de vierde ronde. “Roland Garros is de laatste jaren sneller en sneller geworden”, constateerde Michael Chang nadat hij drie dagen geleden uitgeschakeld werd door Bruguera.

Het lijkt daarom geen toeval dat uitgerekend een serve-volleyspeler als Rafter deze week hoge ogen gooit in Parijs. Door het goede weer van de afgelopen twee weken zijn de banen gortdroog geworden. De wind die vooral afgelopen weekeinde de kop opstak, deed de rest: de banen werden drooggeblazen en daardoor harder dan normaal. Hardhitters als Dewulf en Kuerten zijn daarbij gebaat.

Vooral de Spaanse gravelspecialisten werden het slachtoffer van de snellere ondergrond. Hun tactiek om de tegenstanders vanaf de baseline met hoge spinballen te bestoken, sorteerde minder effect. Van de achttien Spanjaarden die anderhalve week geleden begonnen op Roland Garros, onder wie zes geplaatste spelers, is na tien dagen alleen Bruguera nog over.

Volgens Reijnders is de uittocht van de Spaanse favorieten ook een gevolg van overbelasting. “Als je ziet hoeveel toernooien ze dit seizoen al op gravel hebben gespeeld, dan vraag je je af of ze dit toernooi wel serieus hebben genomen. Rust kennen ze niet.”

Patrick Rafter en Sergi Bruguera staan morgen tegenover elkaar in de tweede halve finale van de Open Franse kampioenschappen in Parijs. Rafter versloeg gisteren de Spanjaard Galo Blanco, 6-3, 7-6 (7-3) en 6-3. Diens landgenoot en tweevoudig kampioen Bruguera won van de Marokkaan Hicham Arazi, 4-6, 6-3, 6-2 en 6-3. De andere halve finale gaat tussen de Braziliaan Gustavo Kuerten en de Belg Dirk Dewulf.

Bruguera kwam alleen in de eerste set in de problemen tegen Arazi. De Marokkaan kwam een break achter, herstelde zich goed en trok de set alsnog naar zich toe. In de derde set raakte hij het spoor bijster en wisselde hij briljante momenten af met onbegrijpelijke blunders. “Mijn start was goed maar fysiek kon ik het niet meer aan”, zei Arazi na afloop.

Voor Bruguera betekent het bereiken van de halve finale zijn eerste aansprekende prestatie bij een grandslamtoernooi nadat hij drie jaar geleden voor de tweede keer Parijs won. Daarna ging het bergafwaarts met de Spanjaard. Vorig jaar was hij lange tijd uit de roulatie door blessures.

Rafter toonde zich gisteren superieur tegen Blanco. De Australiër serveerde sterk en speelde agressief serve-and-volley. Aan het net was hij nauwelijks te passeren. “Als ik op de baseline blijf staan, kan ik geen wedstrijd spelen”, verklaarde hij zijn aanvallende stijl.