Europees wanbeleid

Je moet maar durven, aldus Van den Bos (D66) (NRC Handelsblad, 20 mei) over het initiatief van een aantal zogenaamde eurosceptici. Inderdaad Van den Bos, je moet inderdaad nog maar durven na het Europese wanbeleid in Bosnië en tal van andere buitenlandse conflicten.

Pacta sunt servanda: wat is er terechtgekomen van, onder andere, democratisering, openbaarheid, fraudebestrijding, justitiële samenwerking, Europol (Maastricht 1991), één Europees kiesstelsel (1979) één vestigingsplaats Europees parlement (1979)? Zo zijn er nog heel veel 'bindende' afspraken op te noemen die de EU en haar regeringen gewoon niet nakomen.

Niet gestoord door enige democratische controle of verantwoording van politici heeft de EU op basis van 'Maastricht' Amerika in 1992 met fatale gevolgen de wacht aangezegd inzake de oorlog in het voormalige Joegoslavië.

Zonder verantwoording af te leggen over dit en ander Europees wanbeleid durft Van den Bos inderdaad te beweren dat ook hij serieus over 'Maastricht' heeft gedebatteerd. Met name 'progressieve' Nederlandse politici maken de fatale fout aan het succes van de (moeizame) Europese economische samenwerking - van integratie is nog nauwelijks sprake - misplaatste EU-ambities en pretenties te ontlenen.

Immers, de NAVO en vooral Amerika hebben Europa decennia veiligheid en stabiliteit gegeven en de Oost-West tegenstelling heeft oude vijanden verenigd. Dat wil echter niet zeggen dat er ook een basis is voor een monetaire unie. Bij gebreke aan een politieke en economische unie, die beide nog lichtjaren verwijderd zijn, zal dit politieke project ontaarden in een soortgelijk fiasco als het buitenlandse beleid van de EU. Van den Bos kan echter gerust zijn. Hij zal ook bij de volgende (Europese) verkiezingen gewoon weer op een verkiesbare plaats gezet worden, voor een zoveelste termijn als 'expert' buitenland.