ANNO 1910; Het huisje van Hans en Grietje

Chocolaterie P. Postma

A-Kerkhof 29, Groningen

Inl 050-3120391

Bovenop snoepwinkel P. Postma aan het Groninger A-Kerkhof staat een torentje en op dat torentje staat een grote, gouden toverbal. De winkel is net het huisje van Hans en Grietje: alles is bedolven onder de stroopsoldaatjes, 'Katjang'-toffee's, Groninger koeken, 'a-kerkjes' van chocola en reuzenlollies. Het ruikt er heel zoet en de hoge kasten zijn caramel-kleurig.

Net als de heks van Hans en Grietje is eigenaar Koert Pieter Schrader er niet van gediend als kinderen aan zijn huis knabbelen. Overal hangen borden met 'Kijken doe je met je ogen, niet met je handen'. Een paar toeristen uit Zuid-Afrika worden vermanend toegesproken als ze een leeg Droste-doosje uit de jaren vijftig oppakken. “Moe nie vat nie”, zeggen ze verschrikt en ze verlaten de winkel. Schrader: “Kinderen gaan liever naar de Jamin verderop. Daar mogen ze overal in graaien. Ik vind dat rommelig en vies.”

Chocolaterie Postma is het tegenovergestelde van “zo'n moderne sweet shop”. Het is meer een chocolademuseum. Sedert Postma, de grootvader van Schrader, in 1910 de zaak begon, lijkt er niets veranderd. De telefoon is van bakeliet, het groezelige behang zit vol scheurtjes. Achter de winkel, in de woonkamer van zijn grootouders, hangt nog steeds de antieke lamp van varkensblaas. Vroeger werden in oktober in die kamer twee Sint Nicolaas-tafels opgemaakt: toontafels met bonbons, nougat en marsepein. De meubels werden onder de tafels geschoven, het gezin moest elders in het huis bivakkeren. Schrader is later boven de winkel gaan wonen. De tafels staan nu het hele jaar door uitgestald. Het assortiment wordt aangepast aan het seizoen, maar marsepeinen computers en baby's zijn altijd te koop. Van kindsbeen af is chocola Schraders passie - zijn wieg was een kersenbonbon-kist. Mocht er in zijn winkel al sprake zijn van enige ontwikkeling, dan is het dat deze zich steeds meer specialiseert. “We verkopen tegenwoordig topmerken chocola: Maxim's, Neuhaus, Lindt en Godiva. Gewone Marsen verkoop ik nauwelijks meer.” Nieuwste trend is het zeer pure 'zeventig procent-chocola'. Volgens Schrader omdat het als dieet-snoep wordt gekocht. “Er zit nauwelijks suiker of zuivel in. En van chocola alleen word je niet dik.”

Schrader verkoopt verder veel Groninger koek, die speciaal voor hem wordt gebakken. In de sucadekoek zitten stukjes noten en gember. Deze week zijn ze in de aanbieding omdat de winkel precies 87 jaar bestaat. Een klant komt er twee halen: “Ien veur mie en ien veur mien moeke. Ze zeurt mie de kop gek.”

Soms lijkt het alsof Schrader liever in zijn bonbonswieg was blijven liggen. De moderne tijden kunnen hem niet bekoren. Droste adverteert met blote vrouwen, klanten kunnen hun auto niet kwijt en de buurvrouw van de sigarenboer zit op de stoep in de zon “alsof het hier een volksbuurt is”. Tot overmaat van ramp staat er ook nog een man tegen de gevel te urineren. Driftig rent Schrader naar buiten met een emmer heet sop. “Mafkees”, roept hij hem na.

Gelukkig komt er even later een liefhebber voor 180 gulden luxe chocolade halen. Dankbaar stopt Schrader hem twee nieuwe repen toe. “Ik wil graag horen wat u er van vindt.” Over de stapels chocola kijken de geestverwanten elkaar tevreden aan.