Romario speelt nog altijd op door god gekozen momenten

De voetbalploegen van Frankrijk en Brazilië speelden gisteren in Lyon de openingswedstrijd van het mini-WK (1-1). De Braziliaan Romario speelde bij de wereldkampioen in de spits naast Ronaldo.

ROTTERDAM, 4 JUNI. Hij heeft volgens de laatste mode zijn hoofd kaalgeschoren en een subtiel baardje op zijn kin laten groeien. Hij droomt nog net zoveel als vroeger en wordt pas wakker wanneer een bal voor zijn voeten komt. Toch zeggen ze in Brazilië dat Romario de Souza Faria is veranderd. Hij is 31 jaar, vergeven en vergeten zijn zijn ondeugende jeugdjaren en zijn onnavolgbare levenswandel. Romario is terug, roepen ze.

Vol verwachting zijn de voetballiefhebbers naar het Tournoi de France gekomen om Romario als vanouds te zien schitteren. De 'nieuwe' Romario is te bewonderen op het mini-WK, dat dezer dagen in vier Franse steden door de elftallen van Frankrijk, Italië, Engeland en Brazilië wordt gespeeld.

Aan de zijde van zijn opvolger als Braziliaans wonderkind, de 20-jarige Ronaldo, en geruggensteund door Giovanni, Leonardo, de oude Dunga en de oude Mauro Silva of het grote talent Djalminha, is Romario begonnen aan zijn tweede leven, dat moet uitmonden in de tweede wereldtitel volgend jaar in Frankrijk.

In goeden doen zou Brazilië volgend jaar wel eens beter kunnen spelen dan op het WK in Amerika. Ronaldo en Romario vormen een fenomenaal paar. In de verdediging, nooit het sterkste deel, strijden stijlvolle voetballers als Cafu, Aldair, Roberto Carlos, de steenharde Celio Silva en de elegante Marcio Santos om de posities.

De kracht van de Brazilianen schuilt niet alleen in de heupen die elke beweging met de bal schommelend begeleiden - Giovanni en Cafu waren gisteren de mooiste dansers. De kracht schuilt ook in de traptechniek. Buitenkant voet geniet de voorkeur. Zoals Roberto Carlos aantoonde met een vrije trap van 35 meter. Vorig jaar bij Internazionale en dit jaar bij Real Madrid trof hij van die afstand al ettelijke malen doel. Hoe? Een lange aanloop, buitenkant links hard de bal raken met een lichte poets naar binnen. De bal draait over en voorbij het muurtje, dreigt naast het doel te gaan, maar valt plotseling naar binnen en beneden het doel in. Zoals Branco op het WK van 1994 Nederland uitschakelde, zo toonde Roberto Carlos gisteren zijn fenomenale traptechniek: 1-0.

Is er een mooier voetballend gezelschap denkbaar dan deze Brazilianen onder leiding van coach Mario Zagalo? Jazeker, de Fransen. Vandaar dat gisteravond in Lyon het aftasten van elkaars krachten door de twee favorieten voor de wereldtitel is begonnen. Beide teams waren tevreden met de 1-1 (gelijkmaker Keller). Maar niet de toeschouwers in het Stade Gerland van Lyon. Zij hadden meer verwacht dan de staaltjes balvaardigheid, meer strijd, zoals de Fransen in het begin van de tweede helft toonden.

Het publiek was niet tevreden met de excellerende spelverdeler Zidane, de wervelwind op de vleugel Ba en de superieure verdediger Blanc aan Franse kant. Romario trok zich gisteren een kwartier voor het einde terug in de vestiaires. Moe van een paar mooie acties en het 'doelloos' rondlopen. Alleen in de eerste helft trok hij met een paar onnavolgbare combinaties met Ronaldo de aandacht. Verder was zijn spel teleurstellend.

In Brazilië vertrouwen ze er op dat Romario's terugkeer aan de top aanstaande is. Sinds een half jaar is Romario weer in goeden doen. Hij heeft in zijn leven weer balans en harmonie gevonden. Hij gaat vroeg naar bed, is weer getrouwd en wordt binnenkort vader van weer een kind.

Vooral op de trainingen bij zijn club Flamengo maakt hij indruk. Hij laat zich om de hijgerige mediamensen te omzeilen per helicopter brengen. In januari imponeerde hij tijdens het Rio-Sao Paulo-toernooi met fraaie acties en doelpunten. Volgens Flamengo-trainer Junior is Romario op weg een rijpe voetballer te worden die meer is dan een circusartiest.

Bondscoach Zagalo haastte zich in februari Romario op te nemen in de selecao. Voor het eerst terug in het nationale team sinds het WK van 1994 schitterde Romario tegen Polen. “Romario profiteert niet langer van het zweet van andere mensen”, meent fysiotherapeut Patrone. “Met zijn talenten en fysieke kwaliteiten kan hij tot zijn 35ste mee, ook omdat hij nooit honderd procent heeft gegeven.”

Romario is niet meer de eenzame spits die achter verdwaalde ballen moet aanhollen. Die rol is nu voor Ronaldo. Romario speelt teruggetrokken, ver van schoppende verdedigers. Maar nog altijd speelt Romario alleen als het nodig is, op door god gekozen momenten.