Trommelaars kennen één ritme

PARIJS, 2 JUNI. Vuren branden op de Boulevard Saint Germain. Trommelaars in de nacht dicteren in morse het programma van eisen dat Lionel Jospin vandaag wacht. En de eerste symbolen van de afstand van de macht staan op hun plaats: oproerpolitie houdt het volk op een afstand.

Bij de verslagen conservatieven is de rouwstemming niet van de hapjes te vegen. Het jonge volk is toeterend naar het ruime Maison de l'Amérique Latine afgereisd, waar de Parti Socialiste uit voorzorg zijn uitslagenavond heeft ingericht. Maar de toeloop is te overweldigend. De oproerpolitie moet met groot materieel het nieuwe centrum van de macht afschermen.

Binnen heerst het tevreden niets. Honderden jonge sympathisanten die nog binnengeslipt zijn. Jospin zit nog bij zijn kiezers in Cintegabelle, in de Haute Garonne, opzij van Toulouse. Pas tegen elven komen enkele kopstukken in het feestgedruis deelnemen. Als motten vliegen zij op de warme tv-lampen af. Vier of meer jaar van onthouding hebben hen verlangend gemaakt naar aandacht.

Is het toevallig dat Laurent Fabius het record tv-interviews van de avond vestigt. De oud-premier ('84-'86) lijdt nog steeds onder het niet-berechte bloedschandaal dat onder zijn ultieme verantwoordelijkheid honderden doden heeft gevergd. Hij heeft zijn eeuwige tegenvoeter Jospin voor moeten laten gaan, leidde de afgelopen vier jaar de socialistische gideonsbende in de Assemblée en hintte gisteravond dat zijn rol opnieuw in het parlement zou kunnen liggen. Wie weet als voorzitter.

Tegen een Britse tv-ploeg formuleert Fabius geruststellende woorden over Europa. “I predict a shift towards a more social Europe.” Hij weet als geen ander hoe makkelijk gezegd en hoe moeilijk dat even geregeld is met de veertien partners. Zijn aanstaande Schadenfreude kleurt zijn tevredenheid met de linkse zege in gemengde tinten. Zeker nu Blair van de partij is verwacht hij geen grote problemen met de EU in Amsterdam.

Het wachten blijft op de man van de avond, Lionel Jospin. Nieuwe en hernieuwde Kamerleden druppelen binnen. De kandidate die het net aflegde tegen burgemeester Tibéri van Parijs formuleert in de gloed van het tv-tuinlicht de contouren van haar overwinningsnederlaag. Media-deskundige Jacques Séguela, die voor Mitterrand nog wel eens geniale listen bedacht, ontwijkt iedere vraag om verklaring van Jospins succes. Dit zijn niet de verkiezingen van de goeroe's. Eén man heeft alles overzien, bedacht en volgehouden. Zijn bijna zestigjarige schouders zullen sterk moeten zijn. Als Lionel Jospin tegen tweeën in de nacht arriveert, is de motregen in een plensbui overgegaan. Hij is moe en verstandig. De trommelaars in de nacht kennen maar één ritme. En hij weet het.