Krajicek verliest weer van Krajicek

PARIJS, 2 JUNI. Dit had een verhaal moeten worden met een aantal citaten, opgetekend uit de mond van een tennisser. Woorden van een sportman die na een verloren wedstrijd tekst en uitleg geeft over zijn verrichtingen op de baan en over zijn gemiste kansen in het toernooi. Het wordt een verhaal zonder citaten.

Want Richard Krajicek verliet zaterdag als een dief in de nacht het tennispark Roland Garros na zijn ontluisterende nederlaag tegen Patrick Rafter in de derde ronde van Open Franse tenniskampioenschappen, 6-3, 4-6, 6-4 en 6-2. De persconferentie kon hem gestolen worden.

Op de plek waar hij vorig jaar na geruime tijd weer aansluiting vond bij de wereldtop liet Krajicek zaterdag zien dat de weg naar volwassenheid nog lang is. In het duel met Rafter, een allrounder uit Australië, was de 25-jarige Nederlander in hoge mate verantwoordelijk voor zijn eigen uitschakeling. In plaats van zich te concentreren op zijn wedstrijd liet hij zich meevoeren door zijn emoties. Hij sjokte over de baan, gooide met zijn racket en liet veelvuldig zijn schouders hangen. Richard Krajicek verloor zaterdag niet van Patrick Rafter maar van Richard Krajicek.

Twaalf maanden geleden maakte Krajicek grote indruk in Parijs. Niet eens zozeer door zijn goede spel, maar meer door zijn positieve houding. Onbevangen stond hij op de baan en door niets of niemand liet hij zich van de wijs brengen. Tegenslagen wist hij plotseling te overwinnen en woede zette hij om in winst.

Krajicek leek herboren na al die jaren waarin hij vaker met zichzelf dan met zijn tegenstanders overhoop lag. Op Roland Garros reikte hij vorig jaar tot de kwartfinales waarin hij uiteindelijk verloor van de latere winnaar Jevgeni Kafelnikov. De Nederlander bleek later de enige te zijn geweest die de Rus in Parijs een set ontfutselde. Volgers van het tenniscircuit meenden dat Richard Krajicek volwassen was geworden. Toeval of niet, een maand later triomfeerde Krajicek op Wimbledon, het toernooi der toernooien.

Zaterdag stond in Parijs een jongeman op de baan die in veel opzichten weer deed denken aan de 'oude' Krajicek, een vat vol negatieve emoties met een schrijnend gebrek aan wilskracht. Op het gemalen baksteen van het Court Suzanne Lenglen stond, afgezien van de tweede set, geen tennisser die wilde winnen. Rafter, net als Krajicek een serve-volleyspeler, maakte dankbaar gebruik van de off-day van zijn opponent. Hij groeide in de wedstrijd en bleek na verloop van tijd onklopbaar aan het net.

Tennis op gravel vergt geduld en uithoudingsvermogen, zowel in fysiek als in mentaal opzicht. Aan de als zesde geplaatste Krajicek waren die lessen zaterdag niet besteed. Zijn slagen misten kracht en precisie. Zelfs zijn machtige service liet hem gaandeweg steeds vaker in de steek. Aan het net miste hij bovendien de overtuiging en de doortastendheid die hij in de eerste ronde tegen de Australiër Scott Draper en in de tweede ronde tegen de Tsjech Bohdan Ulihrach wel aan de dag wist te leggen. Toen maakte Krajicek een gretige indruk. Met flitsend serve-and-volleyspel liet hij Draper en Ulihrach kansloos en toonde hij nogmaals aan ook vanaf de baseline goed uit de voeten te kunnen.

De nummer zes van de wereld ergerde zich zaterdag vooral aan de wind. De invallende windvlagen veroorzaakten af en toe gravelstormen op de baan. Met omstandige gebaren maakte Krajicek de toeschouwers deelgenoot van zijn onvrede. Meermalen keerde hij de wind de rug toe, sloot hij zijn ogen en schudde hij het hoofd. Rafter werd evenzeer geplaagd door de val- en dwarrelwinden die door het stadion woeien, maar liet zich niet uit het lood slaan.

Niet bekend

Krajiceks staat van dienst is aanmerkelijk groter. De Hagenaar won in zijn loopbaan twaalf toernooien, waaronder een toernooi op gravel (Barcelona 1994). Vijf keer eerder stonden Krajicek en Rafter tegenover elkaar. Vijf keer was Krajicek de sterkste. Misschien was het wel daarom dat hij Rafter donderdag omschreef als een prettige tegenstander. Een opponent tegen wie hij aanmerkelijk beter uit de voeten zou kunnen dan tegen de baseliner Ulihrach. Serve-volleyspelers als Rafter gaven Krajicek een doel om te slaan, zo vertelde hij.

Het liep anders, maar Krajicek weigerde na afloop toe te lichten hoe en waarom. Via de achteruitgang verliet hij het tennispark nabij het Bois de Bologne. Zijn vluchtgedrag kwam hem op een boete van te staan van 2.000 dollar, bijna vierduizend gulden. Vooral de Engelstalige pers verwonderde zich na afloop over het gedrag van de eigenzinnige Dutchman. Was dit nu die Nederlander die vorig jaar Wimbledon op zijn naam had geschreven? Waarom nam hij geen voorbeeld aan Pete Sampras en Thomas Muster? Beiden werden vrijdag in de derde ronde uitgeschakeld, maar verschenen na afloop keurig in de perszaal. In afgemeten bewoordingen vertelden ze over hun tekortkomingen op de baan. Sampras en Muster droegen hun nederlaag, de Nederlandse sportman van 1996 niet.