Franse verkiezingen

LIBÉRATION

Het domste rechts van de wereld heeft zich zojuist in het nationale geheugen genesteld met de slechtst georganiseerde politieke onderneming en een van de slechtste politieke campagnes die ooit zijn gevoerd. Rechts in het parlement moet alle kansen hebben gemist tot aan de uiteindelijke genadeslag.

Het bijna volledige uiteenvallen van rechts moet de vertrekkende machthebbers hebben vernietigd; als rechts zijn belangen verdedigt zoals het het land heeft bestuurd, wordt duidelijk dat er iets is misgegaan. “Help, rechts is gek geworden!” De reeks vergissingen die zijn gemaakt moeten de hele publieke opinie hebben verontrust. Het stompzinnige record moet de tradionele kiezer van de RPR en UDF radeloos hebben gemaakt. Er heeft geen zelfs enkele herstel plaats gevonden tussen de beide verkiezingsrondes. [...]

Deze overwinning is de eerste linkse overwinning zonder Mitterrand. Het is ook voor het eerst dat links de parlementsverkiezingen zonder presidentiële springplank heeft gewonnen. Socialistisch links is een echte alternatieve regeringsmacht geworden. Dat heeft links natuurlijk te danken aan de rampzalige campagne van de vroegere meerderheid, maar ook aan de persoonlijkheid van Lionel Jospin. (Serge July)

LE FIGARO

De deur staat nu open naar een nieuwe 'cohabitation', die niet op de vorige twee zal lijken. [...] Links zal niet stoppen voor het Chirac heeft verjaagd.

De president [...] zal strijd met strijd moeten beantwoorden. Over twaalf maanden kan hij het woord weer aan het volk geven, zodra de onvermijdelijke teleurstellingen de peilingen hebben doen omslaan. Hij kan het parlement opnieuw ontbinden of ontslag nemen, ongeacht of hij zich zelf kandidaat stelt.[...]

Frankrijk blijft rechts. Maar het heeft links gestemd. Of liever: het heeft Jospin en zijn bondgenoten, net als Mitterrand in 1981, alleen maar aan de macht laten komen vanwege zijn eigen verdeeldheid. Om te voorkomen dat de volgende volksraadpleging hetzelfde scenario laat zien, gaat het er nu om de breuk van rechts te verminderen. (Alain Peyrefitte)

FINANCIAL TIMES

Gisteren werd duidelijk dat hij [Chrirac] de gok [met de vervroegde verkiezingen] heeft verloren, en zwaar. [...] Het was in vele opzichten een proteststem: een protest tegen Chiracs duidelijk cynische manipulatie van zijn presidentiële prerogatief om verkiezingen te vervroegen, en een protest tegen het falen om de sociale manco's, de werkloosheid voorop, aan te pakken die de bevolking het meest beroeren. [...] Het was een protest tegen het politieke establishment.

Het is onduidelijk in welke mate de uitslag ook een rebellie tegen het Europese beleid van de Franse regering was, in het bijzonder haar besluit over de introductie van één Europese munt. Zowel rechts als links hadden zich de afgelopen jaren rond die ambitie verenigd, zij het met onderscheiden nuances. [...] Andermaal heeft het Franse electoraat op eigen gezag gehandeld en een stevige berisping uitgedeeld aan politieke leiders die zich te aanmatigend gedragen.

Frankrijks visie op de Europese integratie heeft het meest bijgedragen tot de muntunie. Het zijn nu de Franse kiezers die nieuwe twijfel hebben gezaaid over de totstandkoming ervan.

THE TIMES

Dit waren verkiezingen over banen. De werkloosheid bedraagt 12,8 procent en mogelijk meer. Jospin heeft geen remedie. Zijn belofte opnieuw te onderhandelen over de cirteria van de muntunie is loos en zijn plan om banen te scheppen door de werkweek te verkorten, lonen te matigen en het pad te effenen voor uitgaven in de reeds opgeblazen publieke sector hadden door elk ontwikkeld electoraat moeten worden verworpen. Frankrijk heeft gekozen voor een shot morfine. Het geeft aan hoe groot 's lands pijn is, maar verdoving heeft nog nooit een patiënt genezen.