Feeërieke Mendelssohn

Mendelssohns incidentele muziek bij Shakespeares Een midzomernachtsdroom klonk vooral erg beeldend en feeëriek in de vertolking van het Orkest van de Achttiende Eeuw onder leiding van Frans Brüggen.

De droge akoestiek in de wel erg ruimte piste van Carré gaf de vele lichte passages een extra suizelend karakter, zodat het orkest zelf hier als vanzelf werd tot het woud, waarin de handeling zich afspeelt. De ezel, waarin Spoel wordt veranderd, liep daarin al in de ouverture te i-a-en. Dat was ook op te vatten als een aankondiging van sommige niet helemaal gelukte noten op het zo moeilijk bespeelbare authentieke koperinstrumentarium, dat gisteren bij de tweede en laatste uitvoering veel beter functioneerde.