Briljante imitatie door Desi Bouterse

Het was zonneklaar dat Desi Bouterse even gebeld had met Al Pacino voordat hij in Buitenhof het interview met Maartje van Weegen aanging.

“Hoe zal ik het doen? Hard en strak, of de boss in een goeie bui?”

“Hou het midden”, zei Pacino. “Heb je mij in 'Donnie Brasco' gezien?”

“Maar ik ben toch geen verlopen, ouwe gangster?”

“Nog niet. Maar ik bedoel de rust van de gerijpte schurk. Je hebt alles meegemaakt, niemand kan je wat maken. Fuck 'm.”

“En wat moet ik zéggen?”

“Niets natuurlijk. Dat het niet jouw probleem is, dat ze zich vooral geen zorgen over jóu moeten maken, dat je hun spelletjes door hebt.”

“Moet ik nog dreigen?”

“Beetje. Aan het slot. Dus dan zeg je: 'Er zou een grote verliezer kunnen zijn, mind you.' En een kort lachje erbij.”

“En als ze doorvraagt?”

“Schouders ophalen: “Time will tell, dame.”

“Nog speciale kleding?”

“Vergeet je gecoate bril niet.”

Het werd zo'n briljante imitatie dat ik nooit meer Al Pacino zal kunnen zien spelen zonder aan Desi Bouterse te denken. Hij zat er helemaal bij als de veelbeproefde familie-patriarch die al genoeg aan zijn kop heeft met al die riskante coke-transporten, maar die nooit te beroerd is omwille van het landsbelang een paar stomme vragen van een persmuskiet te beantwoorden.

En dan dat wuivende handje aan het einde! Een flits van meesterlijke improvisatie.

Als je in hetzelfde weekeinde ook veel Els Borst en Wim Kok hebt moeten bekijken, besef je dat de relatie met Suriname voorlopig zeer gespannen zal blijven. Veel Hollands burgermansfatsoen en geen onvertogen woord. Ook Borst vond, net als Bouterse, dat ze 'in Den Haag te vaak bezig zijn met het spel', maar ze heeft zich verder voorgenomen vooral 'niet gemeen te doen' en 'geen mensen te beschadigen'.

Kok is zó braaf dat je als tv-maker wel heel inventief moet zijn om een spannend halfuurtje over hem samen te stellen. Dat was ze bij Netwerk dan ook niet gelukt, ook al waren ze maandenlang met Kok kris-kras door Europa getrokken.

Het was alleen in letterlijk opzicht een adembenemend programma. Bekaf werd je er als kijker van. Je moest mee naar Moskou, Praag en Parijs, maar je kon er nog geen vijftien seconden rondkijken of je werd alweer bij een Drentse boer gedumpt waar Kok informeerde naar de melkproduktie.

Deed Kok daar zijn mond open om iets te zeggen? Nou goed, één zin dan. Want we moeten naar Scheveningen en dan weer terug naar Moskou en meteen door naar Praag, of nee, eerst nog een shotje Noordwijk, en daar plakken we dan nog snel een paar beelden met Tony Blair in Parijs aan vast, want wij zijn impressionistische filmers, ze moeten bij de VPRO niet denken dat alleen zij dat kunnen.

Helmut Kohl werd ook nog even ondeugend gefilmd. Hij moest bij zijn bezoek aan het Catshuis meteen naar 'het kleinste kamertje'. “De politiek is ook maar mensenwerk”, grinnikte Fons de Poel. Dat staat nog te bezien. Want waarom zagen we Kok op al zijn reizen nooit in de buurt van de plee? Die hoeft kennelijk niet.

De enige Nederlander die Bouterse met gelijke munt zou durven terugbetalen, ontvalt ons binnenkort. Louis van Gaal. Kees Jansma maakte een aardig afscheidsinterview met hem. Eindelijk een interviewer die Van Gaal op zijn zwakkere kanten durfde aan te spreken.

Jansma hield hem voor dat hij met dédain op de pers had neergekeken, en 'dat wij wel moeten vinden wat jij vindt'. Dat was, volgens Van Gaal, uiteraard helemaal niet waar, maar het was goed dat het even gezegd werd.

Over drie jaar wil hij bondscoach worden. Komt goed uit: tegen die tijd begint Bouterse net zijn Surinaamse spelers op te eisen.