Hair

Hair (Milos Forman, 1979, VS), Duitsl.1, 0.50-2.45u.

Niets was in 1979 minder hip dan hippies. Lang haar was uit, hanenkammen waren in, boven het oor zat geen bloem maar er doorheen stak een veiligheidsspeld en speed was lekkerder dan lsd. Toch maakte Milos Forman in dat jaar Hair, een verfilming van de in 1968 spelende musical die het hippiedom verheerlijkte met liedjes als 'I Got Life', 'Aquarius' en de titelsong 'Hair'. Vier jaar eerder maakte Forman One Flew over the Cuckoo's nest, een film die in de geest nog een echte hippiefilm was. In 1979 kon dat niet meer: Hair is een kostuumfilm, net als Formans Mozartmusical Amadeus (1984), ook al bedraagt de afstand tussen film en werkelijkheid geen twee eeuwen maar slechts elf jaar.

Als alle kostuumfilms zegt Hair net zoveel over de tijd waarin de film speelt als waarin hij is ontstaan. Het haar van de hippies is eerder hardrockhaar dan hippiehaar; het lijkt zelf wel alsof de hippieleider een permanentje heeft. Aan de kleding van de hippies en de squares (hoofdrolspeler John Savage, die een paar dagen naar New York mag voor hij naar Vietnam vertrekt) is veel aandacht besteed, de bijrollen verraden de late jaren zeventig. Dat deze film nooit in de jaren negentig gemaakt had kunnen zijn, verraden zelfs de bovenarmen van de vrouwen: de fitness had in 1979 in Hollywood nog niet hard toegeslagen.

De toon van de film is ondanks het exuberante zingen en dansen in Central Park en elders in New York eerder afstandelijk dan opstandig; Treat Williams die tijdens een deftig diner op tafel danst verdient geen navolging maar een glimlach.

Toch blijft Hair een vrolijke film, tijdloos eigenlijk als het in een jaar eerder uitgebrachte Grease, zodat iedereen die hippie noch rocker, noch punker was geweest in de disco moeiteloos van de jaren vijftig via de jaren zestig naar de jaren tachtig kon swingen.